inviolabiliter
inviolābiliter, Adv. (inviolabilis), unverletzlich, unumstößlich, Augustin. serm. 117, 6 u.a. Boëth. de consol. 3, 10. p. 59, 13 Obb.
quod Deo vovistis ante altare ~iter custodiatur
jurans ‥ fidem ‥ traditam ~iter te servaturum
ibi namque jura legum ~iter servantur
ut ‥ fidelitatem Anglorum regi ‥ ~iter exhibendam sacramentis ‥ renovaverit
tenemini formam illius treuge ~iter per omnia et integre conservare
statuta ~iter observentur
fideliter et ~iter observare
indifferenter et ~iter observandum
invĭŏlābĭlĭtĕr, inviolablement : Aug. Serm. 117, 6.