invulnerabilis

invulnĕrābĭlis, e, adj.,

• invulnerable: hostis, Sen. Ben. 5, 5, 1.—Transf.: cum animum virtus induravit, undique invulnerabilem praestat, Sen. Cons. ad Helv. 13, 2; id. Ep. 9, 2.

in-vulnerābilis (in-volnerābilis), e, unverwundbar, hostis, Sen. de ben. 5, 5, 1: übtr., animus, Sen. ep. 9, 2 u. ad Helv. 13, 2: invulnerabile est non quod feritur, sed quod non laeditur, Sen. de const. sap. 3, 3.

invulnerabilis [CL] , invulnerable. Alb. Lond. DG 6. 25 (v. fustis 3); filius Neptuni nomine Cignus quem pater Neptunus ~em fecerat Trevet Troades 16.

invulnĕrābĭlis, (14) e (in, vulnero), invulnérable : Sen. Ben. 5, 5, 1 ; Ep. 2, 2.

invulnerabilis , e. adj.
不可受傷者。

Suggest a Translation
See an image