involute
invŏlūtē, adv., v. involvo, P. a. fin.
involūtē, Adv. (involutus), versteckt, dunkel, Spart. Carac. 2. § 10. Boëth. in Cic. top. 1. p. 287, 34 u. 48 u. p. 291. 1; Ggstz. evolute, ibid. p. 291, 3 B.
Greci ~e ‥ dictare solent
Greci ~e, Romani splendide, Angli pompatice dictare solent
non ~e, non obscure sed manifeste et aperte
ista [definitio ] dicit specialius et explicite que illa dixit generalius et ~e
fratrum ‥ minorum simplicitatem vituperans ~e dicit quia ‥
invŏlūtē (involutus), dʼune manière obscure [fig.] : Spart. Carac. 2, 10.