iudicatum
iudicatum, a decision, judgment, decree
jūdĭcātum, i, n., v. iudico, P. a.
iūdicātum, ī, n. (iudico), das richterliche Erkenntnis, Urteil, der Urteilsspruch, die richterliche Entscheidung, Cornif. rhet. u. Cic.: iudicatum non facere, dem Urteilsspruche nicht Folge leisten, Cic.: iudicatum negare, Cic.: ut procurator iudicatum solvi satis daret, daß das ihm (dem Kläger) nach Urteil u. Recht Zugesprochene bezahlt werde, Cic.
- 1. uitspraak v.d. rechtbank, vonnis; ➤ -um non facere geen gevolg geven aan het vonnis; -um negare;
- 2. (meton.) door de rechtbank vastgestelde geldsom.
Ut nullus præsumat hominem in judicium mittere sine causa, nisi Judicatum fiat.Chronicon Farfense pag. 652 :
Et Judicatum exinde factum est per jussionem Theodici Ducis, etc.Passim in vett. Chartis.
judicat, seu disponit. Ratherius Veronensis lib. de Discordia inter ipsum et Clericos :
Illis ablata, bonis duobus, id est, B. Genitrici sanctoque Stephano Protomartyri contuli, vel potius reddidi : faciens de quibusdam insuper scriptum quoddam, quod nominant Judicatum, id est, decretum, pauperioribus Ecclesiis ejusdem Ecclesiæ.Charta Landulphi Archiep. Beneventani apud Ughell. tom. 8. pag. 496 :
Et quæ ei per offensiones, et Judicata et præcepta concessa sunt.Testamentum Andreæ Episcopi Derthonensis, apud eumdem in appendice tom. 4 :
Quam vero eorum taliterAdde Puricellum in Basilica Ambrosiana pag. 367. 416. 429. 478.Judicati seu dispositionis meæ paginam Gausus notarius tradidi, et subscribendum rogavi.
Judicatum seu ordinamentum legitime factum a quolibet cive Taurini vel habitatore in ultima sua voluntate, firmum teneatur, licet sine hæredibus decedat.
Zudegado, è un atto levasi al Zudega de proprio, per satisfar crediti dotali, i quali sono obligati à dote, ut est in Practica Palatii Veneti cap. 4. Vetus Charta apud Ughellum in Episcopis Eporediensibus :
Ut inde faceret legale testamentum, quod appellatur Judicatus ;
Charta Judicatus, ut habetur apud Mabillon. sæc. 6. SS. Benedict. part. 1. pag. 348.
Dabitur potestas mulieri in Judicatu suo de proprietatibus et bonis viri tollendis. Cartulæ dijudicatus mulierum,in lib. 1. cap. 56. lib. 3. cap. 37. 39. lib. 4. cap. 9. lib. 6. cap. 16. 32.
iūdicātum ī, n
- P. n. of iudico, a decision, judgment, decree: iudicatum facere, to carry out. —An award, fine: solvere.