iudiciarius
iudiciarius, of the courts, judiciary
jūdĭcĭārĭus, a, um, adj. [judicium],
- of or belonging to the courts, judiciary (class.): lex, Cic. Pis. 39, 94: quaestus, id. Clu. 26, 72: controversia, id. Verr. 2, 1, 2, § 5: leges, Suet. Aug. 56: Lex Julia judiciaria, Gai. Inst. 4, 104.
iūdiciārius, a, um (iudicium), I) zum Gerichte gehörig, gerichtlich, Gerichts-, controversia, Gerichtsstreit (= Streit über das gerichtliche Verfahren), Cic. II. Verr. 1, 5: quaestus, Cic. Clu. 72: lex, Gesetz in betreff des Gerichtsstandes (ob der Prozeß vor den Senat od. vor die Ritter gehöre) u. über das gerichtliche Verfahren, Cic. de inv. 1, 92 u. Pis. 94. Modestin. dig. 48, 14, 1. § 4; dagegen iud. leges, die vor Gericht angewendeten, Suet. Aug. 56, 2. – II) zum Richter gehörig, richterlich, amtlich, domus, ICt.: cognitio, ICt.: iudiciario munere fungi, ICt. – subst., iūdiciāriae (sc. naves), vom Staate gestellte Fahrzeuge für hohe Staatsbeamte, Cod. Theod. 7, 17, 1.
judiciarius, a, um. adj.
訟者。Judiciariae controversiae 判官相辯權。 Lex judiciaria 定判官之律。
Suggest a Translation
See an image
訟者。Judiciariae controversiae 判官相辯權。 Lex judiciaria 定判官之律。
Suggest a Translation
See an image
Judiciarii autem sunt discretæ personæ et auctenticæ, qui judicium proferunt de auditis. Si vero Justiciarius Judiciarios in judicio faciendo ignorantia vel malitia errare perceperit, licet omnes consenserint, illud debet ad alias assisias prorogari.
iūdiciārius
adj.
- iudicium, of the courts, judiciary: lex: quaestus: controversia.