legislator
lēgis-lātor and lēgum-lātor (in class. authors usu. written separately; v. lator), ōris, m.,
- a law-giver, legislator: noster legumlator, Liv. 34, 31; Quint. 7, 8, 13; id. Decl. 329; 334: legislator, Val. Max. 6, 5, n. 3 ext.: non satis in ea re legislatorem voluntatem suam verbis expressisse, Gai. Inst. 3, 76 al.
accidit ‥ ut cuidam viro inculpabili obiceretur crimen latrocinii; qui mox comprehensus a nefandis criminatoribus et condempnatus a ~oribus, caesus
juridicus, jura dicens, causidicus, ~or
omnes ‥ ~ores oportet esse virtuosos
ut ~or prohibet homicidium
hoc solum efficiat ut homines fiant virtuosi, ymmo et illud fit finis omnis legis latoris
legebam ‥ admirandum ~orem ob unius verbi dubitationem terram desiderabilem non introiisse
procidere archisinagogum ad pedes Jesu est legis latorem cum tota progenie patrum mediatorem Dei et hominum longe sibi dignitatis gloria praeferendum esse cognoscere
Moyses noster ~or Deo precipiente ita genti mee nuntiavit
sicut vobis promisit legis lator dicens ‘eris perditus’ [] Deut. xxviii 37
Moyses ‥ ~or [v. l. legis dator ] totius extitit populi
cum divinissimo ~ore ‥ vices ascendendi in montem et descendendi ad planitiem ‥ frequentans
hinc etiam de Christo ejusdem ~ore canit ecclesia
natus tuus legislator / adimplevit ut amator, / exemplum dat verbi sator
lex debet a solo Deo revelari et uni ~ori perfecto qui est vicarius ejus in terra
lēgislātŏr, Val. Max. 6, 5, et lēgumlātŏr, ōris, m. , Liv. 34, 31, 18, celui qui propose une loi, législateur.
➳ mieux en deux mots.