legisperitus
lēgis-pĕrītus, i, m.,
- one learned in the law, a lawyer (late Lat.), Vulg. Luc. 7, 30.
lēgisperītus, ī, m. (lex u. peritus), der Gesetzeskundige = der Rechtsgelehrte, Vulg. Luc. 7, 30; vgl. Gloss. II, 376, 69 ›legisperitus, νόμων ἔμπειρος‹).
postquam admissum est jus civile, surrexit ordo legis peritorum, vel potius legis picatorum
multis legis peritis et prudentibus ascitis deducti sunt ad me duo Valdesii
loquebar equidem ~is in illis predictis exhortationibus de terribili sententia districti et extremi judicii
jam ~us effectus est, diadema Anglie, ut subsequenter dicetur, suscepturus, Jacob resuscitatus, supplantator redivivus, occupator ambitiosus
[lego ] Johanni Wenslawe ~o unum equum
pro ‥ solucionibus diversis hominibus ~is pro avisamento et consilio suo habendis(
magistro Empson, legis perito ac regis consiliario ‥ xl s.
docentibus scribis et ~is
surrexit quidam ~us et ait “viri Israelite ‥ melius est nobis nobis mori [? l. est nobis mori ] pro lege nostra ‥”
lēgispĕrītus, ī, m. , jurisconsulte : Vulg. Luc. 7, 30.