legitime
legitime, according to law, lawfully, legitimately, regularly
lēgĭtĭmē, adv., v. legitimus fin.
lēgitimē, Adv. (legitimus), I) den Gesetzen gemäß, rechtmäßig, Cic. u. Iuven. – II) den Regeln der Kunst gemäß, regelrecht, Lact. de mort. persec. 13, 3. – III) übtr., gehörig, coquere, Plin.: studere, Tac. dial.
pro me et heredibus meis ~e affidavi hanc conventionem tenendam
propono quod cum non ‥ juxta formam mandati apostolici legittime sit inquisitum in forma juris, ‥
nec ipse umquam aliquem dimisit abire ‥ nisi ligitime acquietatum in curia sua
nisi ipse possit ~e probare quare debeat a predicta servitute liberari
Luciam ‥ coram officio judicialiter et alias legittime convictam
nullus miles coronabitur, nisi que ~e certat
vidua si alicui se non ~e commiscebat xx sol’ emendabat
Nestam ‥ sibi ~e copulandam petiit et obtinuit
pugna ~e ut triumphes
heredibus suis de se ipsis ~e procreatis
anapestus ~e generatur ‥ si masculina ‥ fuerint primae ‥ declinationis
scematum species, quae ordine praepostero poeticis versibus prolatae sunt, per ordinem ~e quinquies quadrare absurdum non opinor
antiquo fuerat famosus tempore quidam / legitime Christo famulans bernaculus alto
reverentia ab omnibus ~e [AS: ] teneaturæwunga
lēgĭtĭmē (13) (legitimus), conformément aux lois, légalement, légitimement : Cic. Off. 1, 13 ; Cæc. 57 ; Juv. 10, 338 || convenablement, comme il faut : Tac. D. 32 ; Plin. 23, 64.
lēgitimē
adv.
- legitimus, according to law, lawfully, legitimately, regularly: imperare: nubere, Iu.: fixis libellis, properly, Iu.