litorarius
lītŏrārĭus, a, um, adj. [3. litus],
- of or belonging to the shore: harena, Cael. Aur. Tard. 5, 11, § 134: moratio, on the shore, id. ib. 3, 5, 74.
lītorārius, a, um (litus), zum Ufer gehörig, Ufer-, arena, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 11, 134: naves, Isid. orig. 19, 1, 27: moratio, V. am Ufer, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 5, 74.
hec trabaria ‥ i. navis longa et stricta que aliter ‘~ia’ dicitur et ‘caudea’
lītŏrārĭus, a, um, du rivage : C. Aur. Chron. 5, 11, 134, etc.