mafors
māfors, māforte, s. 2. māvors.
māfors, tis, m. , et maforte, tis, n. , voile de femme, capeline : Serv. En. 1, 282 ; Hier. Ep. 22, 13 || petit manteau : Cassian. Inst. 4, 13 ; 1, 6.
Εἴ τις ἄνευ μαφορίου ποιεῖ ἔργον ἐν οἵῳ δή ποτε τόπῳ, γενέσθω ἀπευλογίας.Ubi sumi videtur pro
scapulariMonachico : nam
mafortesMonachis tribuit Cassianus.
tumbæSanctorum obvolvebantur. Charta Cornutiana edita a Suaresio,
Maforteminter vestes sacras reponit :
Mafortem tramosericum rodomelinum aquilatum : item Mafortem e teleoporphyro tramosericum opus marinum, etc.
Ossamenta multiplicia in quadamActa S. Marcellinæ tom. 4. Julii pag. 236 :Maforte .
Et vestis sacræ Mavorte quodam modo subarratam, Christi Jesu quem totis visceribus concupiverat, immaculatam sponsam effecit.
Mavors, vel
Mafors, occurrit in Vita S. Gudilæ Virg. cap. 6. et apud Ordericum Vitalem lib. 2. pag. 397.
In festoPurificat. Mafora B. M. Virginis defertur uno speciali cereo præcedente. In die Annunt. Ad processionem Mafora cum cereo.
Matronale operimentum capitis. Papias MS. Eccles. Bituric.
Tunicæ muliebres 82. Mafortea 38. tunicæ viriles 16.
Habens Mafortiolum super caput suum.Vide Salmasium ad Vopiscum pag. 390.
Procedit itaque cum Dalmatio et Aquitanis, frontibus Maforto signatis.Has voces postea delevit auctor.