malleatus
mallĕātus, a, um, adj. [malleo, -āre, obs.; v. malleus],
- wrought or beaten with a hammer, hammered (post-Aug.): spartum, Col. 12, 19, 4: libri, Dig. 32, 1, 52, § 5.
malleātus, a, um (Partic. v. *malleo, āre), mit dem Hammer (Schlegel) bearbeitet, -geschlagen, -geklopft, spartum, Colum. 12, 19, 4: libri nondum malleati, Ulp. dig. 32, 1, 52. § 5.
mallĕātus, a, um (malleus), battu au marteau : Col. Rust. 12, 9, 4 ; Ulp. Dig. 32, 1, 52.