malitas
mălĭtas, ātis, f. [malus; cf. bonitas],
- evil, harm (post-class.): timor majoris malitatis (al. majoris mali), Dig. 4, 2, 5; cf. κακία, malitas, Gloss. Philox.
malitās, ātis, f. (malus, a, um), das Übel, Ulp. dig. 4, 2, 5.
mălĭtās, ātis, f. (malus 1), méchanceté : Gloss. Phil.
Malitia, in Glossis vett.