malitiose
malitiose, wickedly, knavishly
mălĭtĭōsē, adv., v. malitiosus fin.
malitiōsē, Adv. m. Compar. (malitiosus), schelmisch, schurkisch, arglistig, hämisch, verräterisch, Cic. u. Nep.
†inveterare [l. inveterate ], callide, ~e
si quis ‥ eum ~e tractaverit ‥
bonos profecto constat esse quibus invident tam ~e
in quibus planete per loca diversa et tempora aerem mitius aut ~ius distemperant
Johannes ate Lane ~e insultavit Aliciam novercam suam
per biennium sic sum fatigatus ~e
mălĭtĭōsē (13) (malitiosus), avec déloyauté, de mauvaise foi : Pl. Mil. 887 ; Cic. Off. 3, 61 ; Verr. 2, 2, 132 || -sius Cic. Amer. 111.
Dictus Girardus de verbis procedens ad verbera,... Malitiose irruit in dictum exponentem.
malitiōsē adv.with comp.
- malitiosus, wickedly, knavishly: nihil facere: rem malitiosus gerere.