manucaptor

manucaptor [ML] , one who provides bail or surety for another; b (for fulfilment of contract by another); c (for appearance in court at a specified time). a1183 si ‥ extraneus reciperetur infra libertatum burgi ‥ inveniret ~ores quod bene ‥ se portaret (Tewkesbury) BBC 140; 1275 ad instanciam mercatorum traditus fuit dictus Simon ~oribus subscriptis SelPlMan 155; J. le H. in misericordia pro se et pro ~oribus suis CourtR A. Stratton 56; 1333 invenerit tibi sufficientes ~ores qui manucapiant pro ipso RScot 249a; s1293 edictum quod indictati de latrocinio vel de morte hominis vel de foresta ‥ qui possunt salvos ~ores per se vel per amicos invenire, qui regis exercitum ‥ vellent sequi, rex ‥ concedit omnibus talibus pacem suam Ann. Worc. 516; plegii seu ~ores Reg. Whet. I 36.  b 1366 quia C. inventrix prima defuncti non potuit invenire ~ores juravit coram ‥ coronatore quod in omni loco erit parata ‥ SelCCoron 56; 1389 concessimus ‥ Johanni Sprot ‥ officium tendatoris et ~oris prisarum falconum in omnibus portibus et villis in com. Norff’ Pat 329 m. 22.  c 1294 ~ores pro eisdem ‥ usque ad adventum justiciarii ‥ per manus dicti M. ceperunt Reg. Carl. I 7; 1313 post venit W. ‥ et invenit ~ores sc. R. et C. qui eum manucapiunt habendum hic corpus ejus pro corpore Eyre Kent I 68; nuncios misit ad episcopum in carcere, petens ab eo fidejussores vel ~ores ad respondendum sibi in curia sua seculari Proc. A. Kyteler 11.