manubriatus
mănūbrĭātus, a, um, adj. [manubrium],
- furnished with a handle (post-class.): manubriatae serrulae, Pall. 1, 43, 2: magistri manubriatos cultros dexteris manibus gestabant, Amm.25, 1, 15.
manubriātus, a, um (manubrium), mit einer Handhabe (einem Griffe, Hefte, Stiele) versehen, serrulae manubriatae (Handsägen) minores maioresque ad mensuram cubiti, Pallad. 1, 43, 2: cultri, Amm. 25, 1, 15.
mănŭbrĭātus, a, um (manubrium), qui a un manche, emmanché : Pall. 1, 43, 2 ; Amm. 25, 1, 15.