manubiarius
mănŭbĭārĭus, a, um, adj. [manubiae],
- of or belonging to booty; transf.: amicus manubiarius, i. e. that brings one profit, Plaut. Truc. 4, 4, 27 (880).
manubiārius, a, um (manubiae), zur Beute gehörig, saltem amicus mihi esto manubiarius, von dem ich Nutzen ziehe, Plaut. truc. 880 zw. (Leo manubinarius).
mănŭbĭārĭus, a, um (manubiæ), qui sert de butin, qui rapporte du profit : Pl. *Truc. 880.