manuatus
mănŭātus, a, um, adj. [1. manus],
- furnished with hands, Mart. Cap. 4, § 378; v. also manuor.
manuātus, a, um (v. manus), mit Händen versehen, Mart. Cap. 4. § 378.
mănŭātus, a, um, ¶ 1 muni de mains : Capel. 4, 378 ¶ 2 part. de manuor, qui a volé.