merenda
mĕrenda, ae, f. [mereo, q. v.],
- an afternoon luncheon, taken between four and five o'clock (ante- and post-class.): merendam antiqui dicebant pro prandio, quod scilicet medio die caperetur, Paul. ex Fest. p. 123 Müll.: merenda dicitur cibus post meridiem qui datur, Non. 28, 32; Plaut. Most. 4, 2, 49 (933); Afran. ap. Non. 28, 33: serae hora merendae, Calp. Ecl. 5, 60; cf. Isid. Orig. 20, 2, 12.—Also of feed or medicine for a beast: Cyprio bovi merendam, Ennius cum dixit, significat id, quod solet fieri in insulā Cypro, in quā boves humano stercore pascuntur, Paul. ex Fest. p. 59 Müll. (sola, v. 2 Vahl. p. 164).
merenda, ae, f. (mereo), das Vesperbrot, das zwischen 4–5 Uhr nachmittags genossen wurde (vgl. Paul. ex Fest. 123, 23. Non. 28, 32. Isid. orig. 20, 2, 12), Plaut. most. 966; Vidul. fr. I, 35. p. 13 Stud. Afran. com. 183. M. Aurel. bei Fronto ad M. Caes. 4, 6. p. 69, 16 N.: v. der Abfütterung des Viehes, Enn. fr. var. 26 (bei Paul. ex Fest. 59, 3). Calp. ecl. 5, 61.
~a,nonmete
gentaculo viali et ~a simplici [gl.: ] ciborum appetitum ‥ represseramsimple mereyne ,russie
nunmete , ~a
hec †imranda [1 ],miranda a myddyner undermete
pro ~is datis episcopo, capellanis, clericis et aliis in vigilia S. Nicolai
pro ~a facta in vigilias S. Nicolai ‥ pro ~a facta post comediam actam ix s. iij d.
1 mĕrenda, æ, f. , [= prandium ] repas de midi : P. Fest. 123 ; [après midi] Non. 28, 32 ; Pl. Most. 966 || collation : Isid. Orig. 20, 2, 12 || nourriture dʼanimaux : P. Fest. 59.
MERENDA
MERENDA[CENAVol. 1. p. 395 a. ]
Merenda
Breakfast or luncheon. See cena.