merendo
mĕrendo, 1, v. n. [1. merenda],
- to take an afternoon luncheon (late Lat.): merenda est cibus, qui declinante die sumitur, quasi post meridiem edenda: Hinc merendare, quasi meridie edere, Isid. Orig. 20, 2, 12.
merendo, āre (merenda), vespern, Isid. orig. 20, 2, 12.
mĕrendō, āre (merenda), intr., dîner : Isid. Orig. 20, 2, 12.