metuo
metuo, to fear, be afraid, stand in fear, be apprehensive
I am afraid that I will come late
you make mothers fear for their children
- I Act.: quem metuont oderunt, Enn. ap. Cic. Off. 2, 7, 23 (Trag. v. 403 Vahl.): deos et amo et metuo, Plaut. Poen. 1, 2, 73 (282): male ego metuo milvos, id. ib. 5, 5, 13 (1292): metuebant (senem) servi, verebantur liberi, Cic. Sen. 11, 37: tu, qui crimen ais te metuisse, id. Verr. 2, 5, 30, § 78: nec pol istae metuunt Deos, Ter. Hec. 772: absentem patrem, id. Phorm. 118: nec metuit quemquam, id. Ad. 85.—With ab: quid a nobis metuit? Plaut. Capt. 2, 1, 12 (206): a me insidias, Cic. Fam. 5, 6, 2: supplicia a vobis metuere debent, to fear from you, id. Rosc. Am. 3, 8: a quo (Ajace) sibi non injuriā summum periculum metuebat, Auct. Her. 2, 19, 29: a quo domino sibi metuebat graves cruciatus, Aug. Lib. Arbitr. 1, 4, 9; Gregor. M. Homil. 1, 14, 2; Aug. cont. Acad. 2, 8.—With ex: si periculum ex illis metuit, Sall. C. 52, 16.—With de: de lanificio neminem metuo, una aetate quae sit, i. e. no one's competition in spinning, Plaut. Merc. 3, 1, 22 (520).—Of inanim. subjects: quae res cotidie videntur, minus metuunt furem, Varr. R. R. 1, 22.—
- β With inf.: metuont credere omnes, Plaut. Ps. 1, 3, 70 (299): ut tentare spem certaminis metuunt, Liv. 32, 31: nil metuunt jurare, Cat. 64, 146: reddere soldum, not to wish, be averse to, Hor. S. 2, 5, 65: praebere, id. Ep. 1, 18, 1.—Of nonpersonal subjects: illum aget pennā metuente solvi Fama superstes, Hor. C. 2, 2, 7. —
- γ With ne: nimis metuebam male, ne abiisses, Plaut. Ps. 4, 1, 8 (912): male metuo ne ... morbus aggravescat, Ter. Hec. 337: fratrem, ne intus sit (Gr. construction), id. Eun. 610.—
- δ With ut: ornamenta, quae locavi, metuo, ut possim recipere, Plaut. Curc. 4, 1, 3 (464): metuo ut hodie possim emolirier, id. Bacch. 4, 5, 2 (762): metuo ut substet hospes, Ter. And. 914: ut sis vitalis, Hor. S. 2, 1, 61.—
- ε With ne non: metuo ne non sit surda, Plaut. Cas. 3, 3, 12 (574); id. Pers. 4, 6, 4 (686): metuis ne non, quom velis, convincas esse illum tuom? Ter. Heaut. 1017.—
- ζ With quin: non metuo meae quin uxori latae suppetiae sient, Plaut. Am. 5, 1, 54 (1106).—
- η With object-clause, to await with fear, anxiety; to be in apprehension, concerned about: metuo, patres quot fuerint, Plaut. Truc. 4, 3, 35 (809): metui, quid futurum denique esset, I dreaded, awaited with fear, Ter. Heaut. 569: metuo quid agam. Sy. Metuis? quasi non ea potestas sit tua, etc., id. ib. 720: metuo qualem tu me esse hominem existumes, id. Eun. 758.—
- θ Pass. with dat.: jam maturis metuendus Juppiter uvis, Verg. G. 2, 419. —
- ι Absol.: se e contempto metuendum fecit, Sall. H. 1, 48, 3.—
- B (Eccl. Lat.) Of religious fear, to revere, dread, hold in reverence: Deum, Vulg. Lev. 25, 43: Dominum Deum nostrum, id. Jer. 5, 24: sanctuarium meum, id. Lev. 19, 30.—
- II Neutr., to fear, be afraid, be apprehensive, etc.
- α With de: neque tam de suā vitā, quam de me metuit, fears not so much for his own life as for me, Cic. Att. 10, 4, 6.—
- β With ab: metuens ab Hannibale, afraid of Hannibal, Liv. 23, 36.—
- γ With pro: metuere pro aliquo, Petr. 123.—
- δ With dat., to be anxious about or for a person or thing: metuens pueris, Plaut. Am. 5, 1, 60 (1112): inopi metuens formica senectae, Verg. G. 1, 186: tum decuit metuisse tuis, id. A. 10, 94.
- —Hence, mĕtŭens, entis, P. a., fearing, afraid of any thing; anxious for any person or thing; with gen. or absol. (mostly poet. and in post-Aug. prose): contentus parvo metuensque futuri, Hor. S. 2, 2, 110: metuens virgae, Juv. 7, 210.—Comp.: quo non metuentius ullum Numinis ingenium, Ov. F. 6, 259: Nero metuentior in posterum, Tac. A. 13, 25.
I tr., craindre, redouter : aliquem, qqn Cic. CM 37 ; aliquid, qqch. Cic. Verr. 2, 5, 78 || aliquid ab aliquo Cic. Amer. 8, craindre qqch. de la part de qqn, cf. Cic. Fam. 5, 6, 2 ; Att. 7, 13, 1 ; ex aliquo Sall. C. 52, 16 || aliquid alicui Liv. 1, 9, 13, craindre qqch. pour qqn || [avec inf.] craindre de : Pl. Ps. 304 ; Hor. S. 2, 5, 65 ; Her. 4, 25 || [avec ne ] craindre que : Cic. Tusc. 1, 6 ; [avec ne non ou ut ] craindre que ne pas : Cic. Fato 21 ; Planc. 96 ; Pl. Bacch. 762.
II intr., de aliqua re Cic. Att. 10, 4, 6, craindre au sujet de qqch., pour qqch. || ab Hannibale metuens Liv. 23, 36, 1, ayant des craintes du côté dʼHannibal || [avec dat.] : pueris Pl. Amph. 1113, craindre pour les enfants, cf. Virg. G. 1, 186 ; En. 10, 94 || [avec interr. ind.] attendre avec inquiétude, se demander avec inquiétude : Pl. Truc. 809 ; Ter. Haut. 569 ; 720 ; Eun. 758 || non metuo, quin Pl. Amph. 1106, je ne doute pas que ne.
➳ part. n. , pris substt : nimis ante metutum Lucr. 5, 1140, ce que lʼon a trop craint auparavant ; le part. ne se trouve pas ailleurs.
- 1. vrezen, bang zijn voor (m. acc.; dat: ne; dat niet: ne non of ut) [bellum; periculum; insidias ab (ex) hostibus van de kant v.d. vijanden; supplicia a vobis; umbram suam voor zijn eigen schaduw; pupillo (dat.) calamitatem];
- 2. bezorgd zijn voor (m. dat.; de; pro) [moenibus patriae; senectae; de vita; de coniuge];
- 3. (m. afh. vr.) met vrees afwachten;
- 4. (niet-klass.) schromen, niet willen (m. inf.); ➤ metuunt credere omnes; metuit tangi laat zich niet aanraken;
- 5. ontzag, eerbied hebben voor (m. acc.) [patrem];
- 6. zich hoeden voor (m. acc.) [malam rem]; / ptc. pr. metuēns, gen. entis bang voor, bezorgd om (m. gen.; inf.) [deorum godvrezend; legum; virgae]; / gerundivum metuendus, a, um vreselijk, geducht.
怕。惶。怖。懼。— eum 怕彼。— ei vel pro eo vel propter eum 替彼怕。— insidias ab eo 懼其陷坑。— de vita 懼死。— ab eo sibi periculum 怕彼推于險中。
Suggest a Translation
See an image
- metus, to fear, be afraid, stand in fear, be apprehensive: de suā vitā, for his life: metuens ab Hannibale, afraid of Hannibal, L.: inopi metuens formica senectae, anxious about, V.: suis iuvencis, H.: ne morbus adgravescat, T.: metuit ut eam (calamitatem) ipse posset sustinere, that he cannot bear: ut sis vitalis, H.: metuis ne non, quom velis, convincas esse illum tuom?T.: metui, quid futurum denique esset, awaited with fear, T.: quid agam, T.: quem metuunt oderunt, Enn. ap. C.: metuebant (senem) servi, verebantur liberi: Deos, T.: nihil nisi turpem famam, S.: nocentem corporibus Austrum, shun, H.: quis Rex metuatur, H.: a me insidias: supplicia a vobis, fear from you: periculum ex illis, S.: temptare spem certaminis, shrink from putting to the test, L.: reddere soldum, be averse, H.: nil iurare, Ct.: aequore tingui, shrinking from, V.: tantam molem sibi ac posteris, L.
-
…, ab eorum oculis aliquo concederes. nunc te patria, quae communis est parens omnium nostrum, odit ac metuit et iam diu nihil te iudicat nisi de parricidio suo cogitare huius tu neque auctoritatem verebere nec iudicium sequere nec…
Cicero, in Catilinam
-
…istam subselliorum nudam atque inanem reliquerunt, quo tandem animo tibi ferendum putas servi mehercule mei si me isto pacto metuerent ut te metuunt omnes cives tui, domum meam relinquendam putarem tu tibi urbem non arbitraris et si me meis…
Cicero, in Catilinam
-
…quod te iam in hac urbe delectare possit in qua nemo est extra istam coniurationem perditorum hominum qui te non metuat, nemo qui non oderit. quae nota domesticae turpitudinis non inusta vitae tuae est quod privatarum rerum dedecus non…
Cicero, in Catilinam
-
…atque inanem reliquerunt, quo tandem animo tibi ferendum putas servi mehercule mei si me isto pacto metuerent ut te metuunt omnes cives tui, domum meam relinquendam putarem tu tibi urbem non arbitraris et si me meis civibus iniuria suspectum…
Cicero, in Catilinam
-
…tristi praemia sint Venere illa potest magnas heroum infringere vires, illa etiam duris mentibus esse dolor illa neque Arabium metuit transcendere limen nec timet ostrino, Tulle, subire toro, et miserum toto iuvenem versare cubili quid relevant variis…
Propertius, Elegies
-
…Tyrias olim quae verteret arces ; hinc populum late regem belloque superbum venturum excidio Libyae sic volvere Parcas. Id metuens, veterisque memor Saturnia belli, prima quod ad Troiam pro caris gesserat Argis necdum etiam causae irarum saevique dolores…
Vergil, Aeneid
-
…ac terras caelumque profundum quippe ferant rapidi secum verrantque per auras. Sed pater omnipotens speluncis abdidit atris, hoc metuens, molemque et montis insuper altos imposuit, regemque dedit, qui foedere certo et premere et laxas sciret dare…
Vergil, Aeneid
-
…et libero. At te Di perdant. Quid ille, quaeso Perditus. Risu omnes qui aderant emoriri denique Metuebant omnes iam me. Non iniuria. Sed heus tu, purgone ego me de istac Thaidi, Quod eam…
Terence, Eunuchus
-
…leviter positam temptare lacerto osculaque admota sumere et arma manu, non tamen ausus eram dominae turbare quietem, expertae metuens iurgia saevitiae ; sed sic intentis haerebam fixus ocellis, Argus ut ignotis cornibus Inachidos. et modo solvebam nostra…
Propertius, Elegies
-
…possit audacia, ubi ad defendundum opes minores sunt Quare vanum equidem hoc consilium est, si periculum ex illis metuit ; si in tanto omnium metu solus non timet, eo magis refert me mihi atque vobis timere. Quare…
Sallust, Catilina