morior
morior, to die, expire
BWL
have you spurned your sister as a companion in death?
Frieze-Dennison Vergil
Could not find moriamini in Logeion dictionaries.
moriamini Verb: present passive subjunctive 2nd plural of morior
- I Lit.: vivam an moriar, Enn. ap. Paul. ex Fest. s. v. metus, p. 123 Müll. (Trag. v. 179 Vahl.): ego cum genui, tum morituros scivi, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 13, 28 (Trag. v. 361 Vahl.): mori, Plaut. Bacch. 3, 4, 24 (523): atque eundem (L. Tarquinium) ... accepimus mortuum esse, cum duodequadraginta regnavisset annos, Cic. Rep. 2, 20, 36: moriendum certe est, id. Sen. 20, 74: desiderio, of desire, id. Att. 1, 3, 1: ut fame senatores quinque morerentur, id. ib. 6, 1, 6: me esse homines mortuom dicant fame, Plaut. Stich. 4, 2, 57 (635); so, fame, Sen. Contr. 1, 1, 3; 1, 7, 8: fame et siti, Liv. 7, 35, 8: siti, id. 4, 30, 8; Petr. 10 [? see below, fame]; Pomp. ap. Gell. 10, 24, 5: vigilando, Juv. 3, 232: ex vulnere, of a wound, Pollio ap. Cic. Fam. 10, 33, 4: in tormentis, Liv. 40, 23: alterius amore, Ov. Am. 2, 7, 10: curis, Tib. 2, 7, 33 (6, 51): fame, Petr. 10: inediā, Plin. 14, 13, 14, § 89: significabat interruptis atque morientibus vocibus, dying accents, the accents of a dying man, Cic. Cael. 24, 59: mori videbamus in studio dimetiundi paene caeli atque terrae C. Galum, spend his whole life in, id. Sen. 14, 49: cum te complexā morientem, Galle, puellā Vidimus, desperately in love, dying for love, Prop. 1, 10, 5: ei mihi, si quis, Acrius ut moriar, venerit alter amor, id. 2, 4, 1 sq.: moriar, si, may I die, if, etc., Cic. Att. 8, 6, 4.—
- II Transf., of things, to die away, decay, to wither away, pass away, to vanish, lose its strength, etc.; of members of the body: id quod supra vinculum est, moritur, loses its vitality, Cels. 7, 14.—Of plants: rutam et hederas illico mori, die away, perish, Plin. 28, 7, 23, § 78: moriturque ad sibila campus, Stat. Th. 5, 528.—Of fire: flammas vidi nullo concutiente mori, die out, go out, Ov. Am. 1, 2, 11; of comets: donec in exiguum moriens vanesceret ignem, Claud. B. Get. 248: unguenta moriuntur, lose their strength, Plin. 13, 3, 4, § 20.—To end, close: dies quidem jam ad umbilicum est dimidiatus mortuus, Plaut. Men. 1, 2, 45 (154).—Comic.: vae illis virgis miseris, quae hodie in tergo morientur meo, will find their death, be destroyed, broken, Plaut. Capt. 3, 4, 117 (649): ut iste interpositus sermo deliciarum desidiaeque moreretur, Cic. Cael. 31, 76: ne suavissimi hominis memoria moreretur, id. Pis. 38, 93: cum multa cotidie ab antiquis ficta moriantur, fall into disuse, become obsolete, Quint. 8, 6, 32: gratia, Ov. P. 3, 2, 27. —Esp. (in eccl. Lat.), of the loss of moral or spiritual vitality, to die, to lose virtue and divine guidance: in Adam omnes moriuntur, Vulg. 1 Cor. 15, 22: confirma cetera quae moritura erant, id. Apoc. 3, 2; cf. id. Johan. 11, 26; id. Rom. 7, 9.
- —Hence, mŏrtŭus, a, um, P. a., dead (class.).
- A Adj.
- 1 Lit.: sanguine tauri poto mortuus concidit, Cic. Brut. 11, 43.—Prov.: mortuum esse alicui, to be dead to one, to wish to have nothing further to do with him, Plaut. Cist. 3, 15 (645).—
- 2 Transf.
- a Of persons, faint, overwhelmed: cum tu, quod tibi succederetur, exsanguis et mortuus concidisti, Cic. Pis. 36, 88.—
- b Of things concr. and abstr., dead, decayed, withered, passed away, etc.: lacerti, Cic. Sen. 9, 27: flores, Plin. 11, 8, 8, § 18: et antiquae leges, Cic. Verr. 2, 5, 18, § 45: plausus, id. Att. 2, 19, 3: mortuā re verba nunc facis. Stultus es, rem actam agis, dead, done with, Plaut. Ps. 1, 3, 27 (256).—
- c Mare mortuum.
- α The North Sea of Europe, Plin. 4, 13, 27, § 94.—
- β The Dead Sea of Judea, Just. 36, 3.—
- B Subst.: mŏrtŭus, i, m., a dead person, dead man: mortuum in domum inferre, Cic. Mil. 27, 75: a mortuis excitare, to awake from the dead, id. de Or. 1, 57, 242: amandare aliquem infra mortuos, even below the dead, id. Quint. 15, 49: ut multis mortuus unus sufficeret, Juv. 15, 79: ossa mortuorum, Vulg. Matt. 23, 27.—Prov.: mortuo verba facere, to talk to a dead man, i.e. in vain, Plaut. Poen. 4, 2, 18 (840); Ter. Phorm. 1015.—Esp. (eccl. Lat.), dead, without spiritual life: nomen habes quod vivas et mortuus es, Vulg. Apoc. 3, 1: fides sine operibus mortua est, id. Jac. 2, 26; cf. id. Eph. 2, 1; 5, 14.—Also, dead to any thing, not alive to it, not open to its influence, etc.: peccato, Vulg. Rom. 6, 2: peccatis, id. 1 Pet. 2, 24: legi, id. Gal. 2, 19; cf.: mortui cum Christo ab elementis hujus mundi, id. Col. 2, 20: mortui estis, et vita vestra est abscondita cum Christo in Deo, id. ib. 3, 3.
Dav. PAdi. mortuus, a, um, tot, gestorben (Ggstz. vivus), a) eig., Cic. u.a.: mortuus concĭdisti, wie tot, Cic. – subst., mortuus, ī, m., der Tote, die Leiche, mortuum inferre in domum, Cic.: a mortuis excitare, von den Toten erwecken, Cic.: amandare alqm infra mortuos, ins Reich der Toten schicken, töten, Cic.: Ggstz., qui non tantum viventibus, sed etiam mortuis praemium potest virtutis exsolvere, Lact. – sprichw., verba fiunt mortuo, man redet zu einem Toten (= vergeblich), Ter. Phorm. 1015; vgl. Plaut. Poen. 840. – nihil mecum tibi, mortuos tibi sum, bin für dich tot, Plaut. cist. 646 sq. – b) übtr., gleichs. tot, abgestorben, flores, Plin.: mare, das Tote Meer, Iustin.
➳ formes de la 4e conj. : inf. moriri Pl. Capt. 732 ; Ps. 1222 ; Rud. 675 ; Ov. M. 14, 215 ; morīmur Enn. Ann. 392.
- 1. sterven (tgv.: abl.; ex) [morbo; desiderio; frigore; ex vulnere; pro amico; in armis; bene met ere]; — mortuus (a) adj. a, um dood; (b) subst. ī m dode, lijk; — moritūrus, a, um ten dode gedoemd, bereid of op het punt te sterven;
- 2. (v. planten en ledematen) afsterven; ➤ segetes moriuntur in herbis; morientes artūs;
- 3. (metaf.) wegsterven, vergaan, verdwijnen; ➤ memoria moritur; leges mortuae vergeten; morientia lumina brekende ogen;
- 4. (poët.) dodelijk verliefd zijn.
死。亡。故。卒。崩。— desiderio ejus 將恨望死。错之特甚。Dies moritur 日落。Virgae morientur in tergo meo 諸棍將爛于我背。Moriar si magis gauderem si id mihi accidisset 我之喜實無更大於獲汝之安者。Ne simplici quidem morte moriebantur 其受之死非尋常之死也。\Moriri pro* Mori.
Suggest a Translation
See an image
- 1 MAR-, to die, expire: ferme moriens, T.: Mori me malim, would rather die, T.: sine dedecore, S.: fertur moriturus in hostīs, to his death, V.: desiderio, of desire: vigilando, Iu.: in tormentis, L.: significabat interruptis atque morientibus vocibus, dying accents: moriar, si, etc., may I die, if, etc.: quoniam moriendum videbat: morientia lumina Turni, in death, V.—To die away, die out, expire, decay, wither, pass away: flammas vidi nullo concutiente mori, O.: moriens herba, V.: ne suavissimi hominis memoria moreretur.
-
…. Cum civitas ob eam rem incitata armis ius suum exequi conaretur multitudinemque hominum ex agris magistratus cogerent, Orgetorix mortuus est ; neque abest suspicio, ut Helvetii arbitrantur, quin ipse sibi mortem consciverit. Post eius mortem nihilo…
Julius Caesar, Gallic War
-
…oblivisci meam hanc esse patriam, me horum esse consulem, mihi aut cum his vivendum aut pro his esse moriendum. nullus est portis custos, nullus insidiator viae si qui exire volunt, conivere possum ; qui vero se…
Cicero, in Catilinam
-
…fuisse malum, quod zonam solvit diu ligatam. Lugete, o Veneres Cupidinesque et quantum est hominum venustiorum passer mortuus est meae puellae, passer, deliciae meae puellae, quem plus illa oculis suis amabat ; nam mellitus erat…
Catullus, Carmina
-
…insanias. Et quod nunc tute tecum iratus cogitas, Egone illam quae illum quae me quae non sine modo Mori me malim sentiet qui vir siem ; Haec verba una mehercle falsa lacrimula, Quam oculos terendo misere vix vi…
Terence, Eunuchus
-
…omnia. Ne hoc quidem tacebit Parmeno. Oh, dubiumne id est Hoc agite amabo. Mater mea illic mortua est Nuper. Eius frater aliquantum ad rem est avidior. Is hanc ubi forma videt honesta virginem, Et…
Terence, Eunuchus
-
…conscius in lacrimis o noctem meminisse mihi iucunda voluptas, o quotiens votis illa vocanda meis, cum te complexa morientem, Galle, puella vidimus et longa ducere verba mora quamvis labentis premeret mihi somnus ocellos et mediis caelo Luna…
Propertius, Elegies
-
…matre sua Dinaea uxorem suam interrogavit essetne praegnas. quae cum se esse respondisset, ab ea petivit ut se mortuo apud Dinaeam quae tum ei mulieri socrus erat quoad pareret habitaret diligentiamque adhiberet ut id quod conceperat servare et salvum…
Cicero, pro Cluentio
-
…dici autem hoc in te satis subtiliter non potest ; posset in Tarquinio, cum regno esset expulsus at in mortuo ne intellegi quidem. carere enim sentientis est ; nec sensus in mortuo ne carere quidem igitur in mortuo est…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…ut in oppidum introferretur, quod aliis non conceditur, deinde ut ferrent ephebi, postremo ut imponeretur aurea corona mortuo. haec P. Scipioni, clarissimo viro, cum esset Pergami mortuus, facta non sunt. at Castricium…
Cicero, pro Flacco
-
…, cum regno esset expulsus at in mortuo ne intellegi quidem. carere enim sentientis est ; nec sensus in mortuo ne carere quidem igitur in mortuo est. Quamquam quid opus est in hoc philosophari, cum rem non magnopere…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes