morsicare
[CL], ~itare
[ML]
, to bite (frequently).~icare vel ~itare, frequenter mordereOsb. Glouc.Deriv.362; ~itareCathA (v. morsare); to snacke, byte, ~itareLevinsManip.5.
, Sontis carnes laniare forcipe, nostris Tenailler. Chronic. Mutin. apud
Murator. tom. 15. col. 613. Deinde fuit telaneis Morsicata, etc. Apud Apuleium
Morsicare, est sæpius mordere.