mortariolum
mortārĭŏlum, i, n. dim. [mortarium],
- a small mortar, Aem. Mac. 1, 8; Hier. Ep. 64, 9; Vulg. Num. 7, 14.
mortāriolum, ī, n. (Demin. v. mortarium), der kleine Mörser, Hieron. epist. 52, 10 u. 64, 9. Vulg. numer. 4, 7 u. 7, 14.
~a,mortere
olibanum cum reliqua parte aceti in ~o tritum et solutum
coci ‥ respondeant ‥ de ‥ ~is et pistellis ac de omnibus aliis vasis ac utensilibus
ij ~a quorum j est ereum et alterum lapideum ‥ item j parvum ~um pro alleo
j pila pertinens ad ‥ ~am
~us lapideus. item ~us ereus cum pestella ferrea
terimus cum ejusdem recordationis pistello, in ~o pectoris nostri
timimateria, turibula, ~a et cetera
~um inveniet singulis noctibus in ecclesia ‥ et candelas de cera
in cepo ad mortariol’, v d.
habeat ‥ sustentacionem unius ~i seu crasseti ardentis de nocte in camera
mortārĭŏlum, ī, n. , dim. de mortarium : Hier. Ep. 52, 10.
Se velle... in gratulationis publicæ signum Mortariola aliquot suo sumptu explodi.Acta S. Humilitatis tom. 5. Maii pag. 217 :
Ut eodem dieAdde tom. 2. Aprilis pag. 364. Vide Mortarium 1.v. ad S. Salvii adduci fecerit sexcentos Mortariolos, quibus ex communi bombardiorum munitione, absque monasterii impendio, sæpius explosis, aucta lætitia fuit plaususque popularis.
A dispensatore de piscibus, et pegimento, et nebulis, et Mortariolo secundum antiquam consuetudinem monasterii temporibus constitutis, etc.