Morta
Morta, ae, f., = Μορτή,
- one of the Fates, Liv. Andron. ap. Gell. 3, 16, 11: tria sunt nomina Parcarum, Nona, Decima, Morta, Caesell. ib.
Morta, ae, f., eine der Parzen, Liv. Andr. u. Caesell. b. Gell. 3, 16. § 11.
Morta, æ, f. , nom donné à lʼune des trois Parques : Andr. d. Gell. 3, 16, 11.
Guillelmus Regis tenet tria foramina seu pertuis ad ponendum volvous existentia in dicto prato a parte nuncupata la Morta.
Ascendendo de aqua de Sira per dictum rivum de Condat ad gahanam et Mortam, quæ sunt inter mansum del Giolo sobeira ;.... et a dicta gahana et Morta, prout labitur aqua descendendo ad gahanam, quæ est in fine dels angles.Hinc
Marteau, pro
Morteau, vocant Autissiodorenses fossas in vineis transversas, quibus aqua dilabatur. Ejusdem originis est pagus quidam Autissiodorensis, qui nunc
Marteauet in Chartis 500. annorum
Mortua-aquanuncupatur.
Plaustratæ lignorum, feni, paleæ, Mortarum, palleorum, etc.