About
Menu

mortificativus

mortificativus [ML] 1 that makes dead or deprives of life, deadly; b (w. obj. gen.). c (as sb. n.) remedy that deadens pain, pain-killer. unde [siccitas] pessima est qualitas et ~a dum excedit Bart. Angl. IV 3 p. 91; sua [solis] siccitas non est ~a Bacon Maj. I 378; cinis omnium combustorum amarissimus, cum exhalatur, omnino potabile et urina pari modo ac ratione ~a efficitur Ps.-Gros. Summa 624; cum frigor sit ~um, calor autem sit vivificativus Rob. Angl. (II) 192; sic motus inducendo calorem accidentalem tandem relinquit in moto frigus essenciale que est qualitas ~a Siccav. PN 141.  b per myrrham que ‥ est ‥ vermium ~a P. Blois Serm. 588A.  c pone aliquid de medicinis sedantibus dolorem et ungamus membrum cum ~is Gilb. VII 319v. 2.

Saved

Recent