About
Menu

mortificator

mortificator [LL] 1 one who deprives of life, killer, murderer; b (fig.). ille morti datus injuste ~ores suos ad vitam reservare quam perdere maluit Bede Sam. 679; de balatronibus et de furtivis ~oribus [AS: morpslyhtum] (Cons. Cnuti) GAS 389; intrudere pro pastore devoratorem ‥ pro vivificatore ~orem Ad. Marsh Ep. 247 p. 458.  b Dei cultor, vitiorum ~or, virtutum amator (Deusdedit) NLA I 265. 2 one who practises mortification as an ascetic, mortifier. mundi contemptores carnisque ~ores Peckham Paup. 87. 3 (leg.) one who alienates in mortmain. domibus ~orum et appropriatorum priusquam mortificaciones et appropriaciones Reg. Brev. Orig. 180.

Saved

Recent