Logeion | necessitudo

nĕcessĭtūdo, ĭnis, f. [necesse], necessity, inevitableness, want, need, distress.

I Lit. (in Cic. less freq. than necessitas; in gen. more antiquated; cf. Gell. 13, 3, 3): calamitatis necessitudine inductus, Sisenn. ap. Non. 354, 6: puto hanc esse necessitudinem, cui nullā vi resisti potest: quae neque mutari neque leniri potest, Cic. Inv. 2, 57, 170; cf. the context: an necessitudine, quod alio modo agi non possit, id. ib. 2, 20, 61; 2, 57, 171: neve eam necessitudinem imponatis, ut, etc., Sall. C. 33, 5: non eadem nobis et illis necessitudo impendet, id. ib. 58, 5: necessitudinem alicui facere, Tac. A. 3, 64: miserrima, Vell. 2, 50, 2.—
II Transf., a close connection, in which one person stands to another as relative or friend, relationship, friendship, intimacy, bond, etc.: plerique grammaticorum asseverant, necessitudinem et necessitatem longe differre, ideo, quod necessitas sit vis quaedam premens et cogens: necessitudo autem dicatur jus quoddam et vinculum religiosae conjunctionis idque unum solitarium significet, Gell. 13, 3, 1: nomina necessitudinum mutare, Cic. Clu. 70, 199: sancta necessitudinum nomina, Mos. et Rom. Leg. Coll. 6, 4, 2: liberorum necessitudo, Cic. Fam. 13, 10, 1: etiam antea Jugurthae filia Bocchi nupserat. Verum ea necessitudo apud Numidas Maurosque levis ducitur, Sall. J. 80, 6: in amicitiae conjunctionisque necessitudine, Cic. Lael. 20, 71; cf.: sunt mihi cum illo omnes amicitiae necessitudines, id. Sest. 17, 39: necessitudo et affinitas, id. Quint. 4, 13: summā necessitudine et summā conjunctione adductus, id. Fam. 13, 27, 2: bonos viros ad tuam necessitudinem adjungere, id. ib. 13, 11, 2: cum accusatore tuo satis justam causam conjungendae necessitudinis putant, quod, etc., id. Verr. 2, 4, 65, § 145: necessitudinem sancte colere, id. Fam. 13, 19, 1: familiaritatis necessitudinisque oblitus, id. Mur. 3, 7: caput illud est ut Lysonem ... recipias in necessitudinem tuam, id. Fam. 13, 19, 3; cf. id. ib. 13, 12, 1; 9, 13, 3.—
- - 2 Trop., a necessary connection: numerus autem ... neque habebat aliquam necessitudinem aut cognationem cum oratione, Cic. Or. 56, 186.—
- B Concr.: necessitudines, persons with whom one is closely connected, relatives, connections, friends (post-Aug.): petiit, ut sibi permitteretur revisere necessitudines, i. e. mother and children, Suet. Tib. 11 fin.: remisit tamen hosti judicato necessitudines amicosque omnes, id. Aug. 17; id. Tib. 50; Tac. H. 3, 59 fin.: crederes Alexandrum inter suas necessitudines flere, Curt. 4, 10, 12: relictis obsidum loco necessitudinibus suis, Amm.15, 5, 6.

necessitūdo, inis, f. (necesse), die Notwendigkeit, Unvermeidlichkeit, I) eig.: 1) die Unvermeidlichkeit, Cic. de inv. 2, 170 sq. – 2) die Not, bedrängte Lage, der Drang der Umstände, Sall. u.a.: rei publicae, Tac. – II) übtr.: 1) im allg., die unzertrennliche Verbindung, der Zusammenhang der natürlichen Dinge, das Verhältnis, rerum, Cic. – 2) insbes.: a) die durch Natur od. Moral veranlaßte Verbindung mit jmd., das Verhältnis-, Band der Verwandtschaft, die Freundschaft, Amtsgenossenschaft, Klientschaft usw., v. der Verwandtschaft, Cic. u. Sall.: verb. necessitudo familiaritasque, Cic. – v. der Amtsgenossenschaft, quaesturae, zwischen dem Quästor u. Statthalter, Cic.: so auch sortis, Nep. – v. der Gastfreundschaft, Cic. ep. 13, 19, 3. – v. der Freundschaft, amicitiae, Cic.: u. Plur., omnes erant amicitiae necessitudines, lauter freundschaftliche Beziehungen, fr. Beziehungen jeder Art, Cic.: dah. absol. = freundschaftliche Beziehung, Freundschaft, wie Cic. ep. 13, 12, 1. – v. der Klientschaft, Cic. ep. 9, 13, 3. – b) konkr., necessitudines, die Anverwandten, die Familie, Tac. hist. 1, 15. Suet. Aug. 17, 1; Tib. 11, 5 u. 50, 1. Plin. ep. 8, 23, 7. Eutr. 10, 6. Amm. 21, 16, 20.

necessitudo [CL] 1 bond between persons, associated by obligation, friendship, or kinship. contribulibus ~inum nexibus conglutinatae Aldh. VirgP dedic. p. 229; 744 eorum ‥ qui mihi contribulium ac ~inum nexibus conglutinati sunt CS 168; ~o, amicalis affectio GlC N 71; Balduino cognato, arctissime ~inis propinquitate conjuncto W. Malm. GR IV 376; omnia ‥ vincula ~inum humanarum seu parentum ad liberos ‥ seu quod his fortius et arctius est sponsi ad sponsam J. Ford Serm. 14. 5; frater et soror, consobrinus et consobrina et alia multa; quas viz. ~ines quisquis amaverit plus quam Christum non est eo dignus Rob. Bridl. Dial. 160. 2 necessity, compulsion. c680 vel viae longinquitate vel varia ~ine praepediti CS 48; ~o autem infertur, cum vi quadam reus id quod fecerit fecisse defenditur ‥ Alcuin Rhet. 15. 3 need, requirement. † c771 (11c) in usus aecclesiasticae ~inis dedissem CS 205.

nĕcessĭtūdō, (9) dĭnis, f. (necesse), ¶ 1 [rare au sens de necessitas ] : a) nécessité : Cic. Inv. 2, 170 ; b) besoin impérieux : Sall. C. 17, 2 ; 17, 5 ; 21, 3 ; c) obligation impérieuse : Sall. C. 33, 5 ; 58, 11 ; J. 102, 5 ; Tac. Ann. 3, 64 ¶ 2 lien étroit [de parenté, dʼamitié, de clientèle, de relations entre collègues, etc.] : necessitudinem conjungere cum aliquo Cic. Verr. 2, 4, 145, nouer des liens dʼamitié avec qqn, cf. Cic. Fam. 13, 26, 1 ; cum aliquo alicui magna necessitudo est, intervenit Cic. Fam. 9, 13, 3 ; 6, 12, 2, qqn est très lié avec qqn ; aliquem ad suam necessitudinem adjungere Cic. Fam. 13, 29, 8, se faire un ami de qqn ; aliquem summa necessitudine attingere Cic. Q. 1, 1, 6, être lié à qqn par les liens les plus étroits || omnes amicitiæ necessitudines Cic. Sest. 39 ou omnes necessitudines Cic. Fam. 13, 12, 1, tous les liens, tous les titres possibles de lʼamitié ¶ 3 pl. concret : necessitudines, les parents, la famille : Suet. Aug. 17 ; Tib. 11 ; Plin. Min. Ep. 8, 23, 7.

necessitūdō, inis f (necesse)

1. noodzakelijkheid, onvermijdelijkheid; ➤ non eadem nobis et illis ~ impendet; alci acerbam necessitudinem demere; ad necessitudinem rei satis dictum est;
2. nood(situatie), benarde toestand, gebrek, behoefte [rei publicae; sociorum]; ➤ omnibus necessitudinibus circumventus;
3. nauwe band, nauwe relatie [rerum samenhang; amicitiae];
4. vriendschap, verwantschap, collegialiteit; plur. vriendschappelijke of zakelijke betrekkingen;
5. plur. (postklass.) (meton.) verwanten, vrienden.

necessitudo , inis. f.
親友。難免。— est cui nulla vi obsisti potest 無力所可免之事即天命也。Omnibus necessitudinibus circumventus 親友俱在其左右。

Suggest a Translation
See an image

, Opus. Charta ann. 1130. in Instrum. tom. 4. Gall. Christ. col. 164 : Et omnia sua usibus eorum nemora, tam ad domorum suarum materiam, quam ad cœtera domus utensilia, sed ad Necessitudinem ignis.

necessitūdō inis, f

necesse, necessity, compulsion, inevitableness, want, need, distress: puto hanc esse necessitudinem, cui nullā vi resisti potest: non eadem nobis et illis necessitudo impendet, S.: rei p., Ta.—A close connection, personal union, relationship, friendship, intimacy, bond: liberorum: ea necessitudo, etc., S.: quocum mihi omnes necessitudines sunt, ties of friendship: municipium, quorum mihi magna necessitudo est: familiaritatis necessitudinisque oblitus.—Plur, persons connected, relatives, connections, friends: inter suas necessitudines flere, Cu.—Fig., a necessary connection: numerus neque habebat aliquam necessitudinem cum oratione.

necessitudo

Saved

Recent