necesse

necesse est mihi de me ipso dicere
I must speak about myself

necesse (nom. and acc.) (nom. and acc.): (indecl. adj.), necessary, unavoidable, inevitable, 3.478.

nĕcesse (arch. nĕcessum, v. infra: NECESVS, S. C. de Bacch. l. 4: necessus, Ter. Heaut. 360 Wagn. ad loc.; id. Eun. 998; Gell. 16, 8, 1; v. Lachm. ad Lucr. 6, 815), neutr. adj. (gen. necessis, Lucr. 6, 815 ex conj. Lachm.; cf. Munro ad loc.; elsewhere only nom. and acc. sing., and with esse or habere) [perh. Sanscr. naç, obtain; Gr. root ἐνεκ-; cf. ἀνάγκη; v. Curt. Gr. Etym. 424].

• I Form necesse.
• • A Unavoidable, inevitable, indispensable, necessary (class.; cf.: opus, usus est)
  • • 1 With esse.
    • • a With subject.-clause: edocet quanto detrimento...necesse sit constare victoriam, Caes. B. G. 7, 19: necesse est eam, quae ... timere permultos, Auct. Her. 4, 16, 23: emas, non quod opus est, sed quod necesse est, Cato ap. Sen. Ep. 94, 28: nihil fit, quod necesse non fuerit, Cic. Fat. 9, 17: necesse est igitur legem haberi in rebus optimis, id. Leg. 2, 5, 12; id. Verr. 2, 3, 29, § 70. —
      • b With dat. (of the person, emphatic): nihil necesse est mihi de me ipso dicere, Cic. Sen. 9, 30: de homine enim dicitur, cui necesse est mori, id. Fat. 9, 17.—
      • c With ut and subj.: eos necesse est ut petat, Auct. Her. 4, 16, 23: sed ita necesse fuisse, cum Demosthenes dicturus esset, ut concursus ex totā Graeciā fierent, Cic. Brut. 84, 289; Sen. Ep. 78, 15: hoc necesse est, ut, etc., Cic. de Or. 2, 29, 129; Sen. Q. N. 2, 14, 2: neque necesse est, uti vos auferam, Gell. 2, 29, 9: necesse est semper, ut id ... per se significet, Quint. 8, 6, 43.—
      • d With subj. alone: haec autem oratio ... aut nulla sit necesse est, aut omnium irrisione ludatur, Cic. de Or. 1, 12, 50: istum condemnetis necesse est, id. Verr. 2, 2, 18, § 45: vel concidat omne caelum necesse est, id. Tusc. 1, 23, 54: si necesse est aliquid ex se magni boni pariat, Lact. 3, 12, 7.—
    • 2 With habere (class. only with inf.): non habebimus necesse semper concludere, Cic. Part. Or. 13, 47: eo minus habeo necesse scribere, id. Att. 10, 1, 4: Oppio scripsi ne necesse habueris reddere, id. ib. 16, 2, 5: non verbum pro verbo necesse habui reddere, id. Opt. Gen. Or. 5, 14: non necesse habeo omnia pro meo jure agere, Ter. Ad. 51; Quint. 11, 1, 74; Vulg. Matt. 14, 16: necesse habere with abl. (= egere; late Lat.): non necesse habent sani medico, Vulg. Marc. 2, 17.—In agreement with object of habere: non habet rex sponsalia necesse, Vulg. 1 Reg. 18, 25.—
  • B Needful, requisite, indispensable, necessary: id quod tibi necesse minime fuit, facetus esse voluisti, Cic. Sull. 7, 22.—
• II Form necessum (mostly ante-class.).
• • A With subject.-clause: foras necessum est, quicquid habeo, vendere, Plaut. Stich. 1, 3, 66 (220): quod sit necessum scire, Afran. ap. Charis. p. 186 P.: nec tamen haec retineri hamata necessumst, Lucr. 2, 468: externa corpus de parte necessumst tundier, id. 4, 933: necessum est vorsis gladiis depugnarier, Plaut. Cas. 2, 5, 36 (344): necessum est paucis respondere, Liv. 34, 5: num omne id aurum in ludos consumi necessum esset? id. 39, 5: tonsorem capiti non est adhibere necessum, Mart. 6, 57, 3.—
  • B With dat.: dicas uxorem tibi necessum esse ducere, Plaut. Mil. 4, 3, 25 (1118).—
  • C With subj.: unde anima, atque animi constet natura necessum est, Lucr. 4, 120: quare etiam nativa necessum est confiteare Haec eadem, id. 5, 377.

necesse, Adi. neutr. (ne u. cedo), unausweichlich, nur in Verbindung mit esse u. habere, I) nec. esse, unausweichlich-, unumgänglich-, unabänderlich-, notwendig-, erforderlich sein, müssen, id necesse est, Titin. com. 12: nihil fieri, quod non nec. fuerit, Cic. de fato 17: emas non quod opus est, sed quod nec. est, Cato in Sen. ep. 94, 27: at hic etiam, id quod tibi nec. minime fuit, facetus esse voluisti, Cic. Sull. 22. – nec. est m. folg. Infin., Lucil. 957. Verg. Aen. 6, 514. Vitr. 4, 3, 10; 5, 4, 1 u.a. Mart. 6, 57, 3: u. so necesse puto m. Infin., Cornif. rhet. 2, 45: u. non nec. videtur m. Infin., Vitr. 10, 1, 6. – alci nec. est m. Infin., Enn. fr. scen. 376. Varro sat. Men. 552. Cic. de or. 2, 30; de fato 17; de sen. 30; Sull. 48; Clu. 43; ep. 2, 16, 2; ad Att. 7, 1, 3. Caes. b. G. 7, 38, 7. Liv. 21, 11, 1 (dazu Fabri mehr St.). Val. Max. 2, 3 pr. Plin. pan. 4, 3; 55, 9; 88, 3: m. Attraktion, quia non est omnibus stantibus necesse dicere, Cic. Marc. 33: u. so Liv. 21, 44, 8 (dazu Fabri). – nec. est od. alci nec. est m. Acc. u. Infin., Naev. com. 106. Plaut. asin. 217; Pseud. 995. Cornif. rhet. 4, 23. Cic. de inv. 2, 171; ep. 7, 31, 2; ad Att. 10, 8, 4; de legg. 3, 17. Caes. b. G. 4, 5, 3; 4, 29, 3 u.a. Vitr. 1, 1, 7; 4, 3, 2 u.a. – nec. est m. ut u. Konj., Cornif. rhet. 4, 23. Colum. 3, 21, 6 u. 12, 50, 2. Sen. ep. 58, 7; nat. qu. 2, 14, 2. Quint. 12, 10, 5 u. Spät. (s. Bünemann Lact. 3, 12, 7): hoc nec. est, ut etc., Cic. de or. 2, 129. – nec. est m. bl. Coniunctiv, Laber. com. 126. Cic. de or. 1, 50; Rosc. Am. 62 u. 116; Verr. 3, 119. Nep. Epam. 10, 2. Verg. Aen. 3, 478. – II) nec. habere, α) m. Infin., für nötig halten, nötig haben, müssen, bald non nec. hab., Ter. adelph. 51. Caes b. c. 1, 84, 5. Cic. part. or. 47; opt. gen. 14; ad Att. 10, 1, 4. Lentul. in Cic. ep. 12, 15, 1. Vitr. 1, 7, 2 u. 10, 16 (22), 1. Val. Max. 5, 3. ext. 3. p. 241, 21 H. Petron. 54, 1. Iustin. 16, 1, 19; 25, 3, 2 u. 40, 1, 4: bald nec. hab., Auct. b. Afr. 39. Sen. exc. contr. 6, 3. p. 285, 15 K. Petron. 3, 2 u. 54, 1. Gaius inst. 3, 206 u. Spät. – β) (wie opus habeo) m. Abl., nötig haben, bedürfen, non necesse habent sani medico, Vulg. Marc. 2, 17. – ➳ Donat. Ter. eun. 5, 5, 28 stellt necesse mit einem necessis zusammen, daher Lachmann Lucr. 6, 815 quos opere in tali cohibet vis magna necessis? geschrieben hat, wie auch Bernays u. Munro lesen.

necesse [CL] 1 necessary: a (quasi-adj. as adv.); b (superl.). si est ex se possibile esse, ergo ~e esse ex se componitur ex possibili, et ita non erit ~e esse Duns Ord. IV 160; ~e esse nihil commune habet cum alio, quia illa intencio communis est ‘non ~e esse’ Ib. 204.  b 1340 vobis ‥ ~etissima postulacione compellor supplicare quatinus ‥ FormOx 308. 2 (~e est) it is necessary; b (w. inf. or acc. & inf.); c (w. ut & subj.); d (w. quod & subj.); e (w. subj.). confessio autem Deo soli agatur licebit si ~e est Theod. Pen. I 12. 7; cum puncto divisionis quando ~e est Haudlo 142.  b ne sit ~e ‥ per tam prolixa terrarum et maris spatia ‥ fatigari Bede HE II 18 p. 120; 966 magis sequi ~e est Dominicam vocem CS 1177; ~e est Eduuardo restaurare de suo (Wilts) DB I 69ra; quinque ‥ ex octo subtractis, iij manere ~e est Rob. Angl. (I) Alg. 78; necesse indeclinabile aliquando ponitur pro inevitabili sicut dicimus ~e est hominem mori Osb. Glouc. Deriv. 381; ipso ‥ sciente non ~e est hoc fieri Gros. Quaest. Theol. 197; 1269 non est ~e in aliquo placito ponere horam facti CBaron 84.  c ~e est ut in suis sanctis Dominus requiescat Theod. Laterc. 24; ~e est ut eorum vita desperetur Bede Cant. 1204; ~e est ut et divinum in cunctis flagitemus auxilium Id. Prov. 946; 967 omnibus hominibus ~e est ut ‥ aeternam mereamur habere portionem CS 1196.  d ~e est, quod ejus memoria omnino deleatur Holcot Wisd. 69.  e [caro] se ~e est jejuniorum ‥ laboribus subigat Bede Tab. 456; nihilominus ~e est frequenter mugiat bos, cum ante vacuum presepe steterit (Lit.) M. Rievaulx 63 p. 177. 3 (~e est) it is useful. necesse ‥ aliquando ponitur ‥ pro utili sicut dicimus ~e est hominem jejunum comedere Osb. Glouc. Deriv. 381. 4 (~e habere) to have need (of); b (w. dir. obj.); c (w. de). 701 presbiterum ‥ si ~e habuerint ‥ sibi ordinari ‥ expostulent CS 105; 1276 per servicium duorum militum ad bellum, quando dominus rex habuerit ~e Hund. I 89.  b omnia quae ~e habebat ‥ donabat Bede HE V 19 p. 324.  c 1242 ad sustentacionem guerre ‥ tam de pecunia quam de gente plurimum ~e habemus RGasc I 4b. 5 (~e habere) to need, to be obliged: a (w. inf.); b (w. ut); c (w. ger.). a ~e habet in januam inferni ‥ introduci Bede HE V 14 p. 314; 798 primum ~e habet per se catholicae fidei experientiam innotescere CS 286; non ‥ ~e habeo ire W. Cant. Mir. Thom. II 37; 1242 quia ‥ R. ~e haberet terram illam ei warantizare CurR XVI 2296; 1279 dominus rex non est legibus astrictus nec habet ~e uti brevibus communibus SelCKB I 54; 1384 ad quod iidem Thomas et Elizabetha non habent ~e respondere PlRCP 495 r. 496.  b ~e habeo ut hoc apertius exponas Anselm (CurD 9) II 61.  c 1249 concordia facta fuit inter [partes] ita quod H. non habuit ~e veniendi coram justiciariis ad cognoscendum ‥ CurR XIX 613; 1283 ita quod ‥ executores ad nos ~e non habeant redeundi RGasc II 197a.. 6 (as indecl. sb.; cf. CL ~is, as gen. n. sb.) necessity. quos cum de proprio cogit prandere necesse / parce vescuntur D. Bec. 1805; sunt indefesse cui vires stante necesse Pol. Poems I 96; 1460 de quodam apparatu vocat’ cables eidem navi de ~e spectan’ destituta existunt Pat 488 m. 3d.. 7 (as indecl. sb.) need. ministri Domini ‥ clament ad Deum pro Christiani ~e populi (Quad.) GAS 288; in oratione perseverent pro ~e communi (Ib.) Ib. 536.

nĕcesse, (7) adj. n. indécl. (ne, cedo), touj. avec esse ou habere : ¶ 1 inévitable, inéluctable, nécessaire : nihil fieri, quod non necesse fuerit Cic. Fato 17, que rien nʼarrive qui nʼait été inéluctable ; quod necesse fuit Cic. Marc. 23, ce qui était inévitable || [avec prop. inf.] necesse fuit esse aliquid extremum Cic. CM 5, il fallait forcément quʼil y eût une limite, cf. Cic. Leg. 2, 12 ; Verr. 2, 3, 70 ; Or. 112 || [datif et inf.] homini necesse est mori Cic. Fato 17, pour lʼhomme la mort est inéluctable || [avec ut subj., non classique] il arrive forcément, nécessairement que : Her. 4, 23 ; Col. Rust. 3, 21, 6 ; Quint. 5, 10, 123 [dans Cic. Br. 289, ut est en corrélation avec ita ] ; [avec subj. seul] Cic. de Or. 1, 50 ; Tusc. 1, 54 ¶ 2 indispensable, obligatoire : si necesse est Cic. Phil. 1, 27, si cʼest nécessaire ; id quod tibi necesse minime fuit Cic. Sulla 22, ce dont tu pouvais fort bien te dispenser ; necesse habeo scribere Cic. Att. 10, 1, 4, je trouve nécessaire dʼécrire, cf. Cic. Opt. 14, etc. ; nihil necesse est mihi de me ipso dicere Cic. CM 30, rien ne mʼoblige à parler de moi-même ; nihil sane est necesse mittere Cic. Att. 13, 26, 2, il nʼest pas nécessaire du tout de faire lʼenvoi ; si tibi necesse putas respondere Cic. Mur. 9, si tu te crois dans lʼobligation de donner des consultations de droit || [avec subj. seul] il faut nécessairement que, cʼest une obligation de : istum condemnetis necesse est Cic. Verr. 2, 2, 45, vous devez nécessairement condamner cet individu [d. Cic. de Or. 2, 129, il y a hoc necesse est ut, c.-à-d. ut explicatif qui développe hoc ] || [avec ut ] Col. Rust. 3, 21 || [avec prop. inf.] Cic. Inv. 1, 20.

➳ forme necessis m. f. , signalée par Don. Eun. 5, 5, 28 || v. Lucr. 6, 815, necessis subst. f. , conjecture de Lachmann.

necesse . n. adj. indecl.
緊要。不免。— est id 此爲緊要。Mori — est tibi 汝該死。Tibi comitas — est 汝須溫柔。

Suggest a Translation
See an image

necesse adj.(only nom.and accsing. n., with esse or habere)

• 2 NEC-, unavoidable, inevitable, indispensable, necessary: necessest accipere Thaïdem, T.: quanto detrimento necesse sit constare victoriam, Cs.: num omne id aurum in ludos consumi necesse esset?L.: virgis te ad necem caedi necesse erit: quasi non necesse sit nobis contendere, Cs.: homo cui necesse est mori: necesse fuisse ut concursūs ex totā Graeciā fierent: haec oratio aut nulla sit necesse est, aut, etc.: fateare necesse est, H.: nihil fit, quod necesse non fuerit: non habebimus necesse semper concludere: non verbum pro verbo necesse habui reddere.—Needful, requisite, indispensable, necessary: id quod tibi necesse minime fuit, facetus esse voluisti.