necessarius

nĕcessārĭus, a, um, adj. (comp. necessarior, Tert. Patient. 11; id. Test. Anim. 4 al.) [necesse], unavoidable, inevitable, indispensable, needful, requisite, necessary: necessarium ait esse Opilius Aurelius, in quo non sit cessandum, aut sine quo vivi non possit: aut sine quo non bene vivatur: aut quod non possit prohiberi, quin fiat, Paul. ex Fest. p. 162 Müll.

• I Lit.: necessarius et fatalis, opp. voluntarius, Cic. Phil. 10, 9, 9; cf.: id quod imperatur necessarium; illud, quod permittitur, voluntarium est, id. Inv. 2, 49, 145: necessaria conclusio, id. Top. 16, 60: leges fatales et necessariae, id. Univ. 12: omnia quae sint ad vivendum necessaria, id. Off. 1, 4, 11: senatori necessarium est, nōsse rem publicam, id. Leg. 3, 18, 41.—So without dat., = necesse est: ne tam necessarium quidem est male meritis quam optime referre quod debeas, id. post Red. ad Quir. 9, 22: castra ponere necessarium visum est, Liv. 21, 58, 6; Plin. Ep. 10, 37, 3; Gai. Inst. 3, 216: necessariā re coactus, by necessity, Caes. B. C. 1, 40: quod tam necessario tempore ab iis non sublevetur, time of need or necessity, id. B. G. 1, 16: cum longius necessario procederent, farther than was necessary, too far, id. ib. 7, 16: res magis necessariae, Cic. Inv. 2, 49, 145: res maxime necessaria, id. Fam. 2, 6, 2: necessarior medela, Tert. Patient. 11: necessarior sententia, id. Test. Anim. 4: necessariores operas, id. Cult. Tem. 1, 5; id. Res. Carn. 31: aliquid necessarius, id. Carn. Christ. 7 med.—Subst.: nĕcessā-rĭa, ōrum, n., the necessaries of life: Persae armis positis ad necessaria ex proximo vico ferenda discurrunt, Curt. 5, 12, 6: plebes sic adcensa uti ... sua necessaria post illius honorem ducerent, Sall. J. 73, 6; Front. Strat. 3, 14, 4.—*
• • B In partic.: necessariae partes, the private parts, Gai. Inst. 3, § 193.—
• II Transf., connected with another by natural or moral ties (of blood, friendship, clientship), belonging, related, connected, bound.
• • • • • α Adj.: cum utrique sis maxime necessarius, Balb. et Opp. ap. Cic. Att. 9, 7, A: victoria hominis necessarii, of a friend, Mat. ap. Cic. Fam. 11, 28, 2; so, homo, of a father-in-law, Nep. Dat. 6: ut a latronibus redimeret necessarias mulieri personas, Dig. 24, 3, 21: necessarius heres = suus heres, the natural heir, who was in the potestas of the deceased (opp. to heres extraneus), Gai. Inst. 2, 37; 3, 153; 156; Dig. 38, 16, 1.—
        • β Subst.: nĕ-cessārĭus, i, m., a relation, relative, kinsman, connection, friend, client, patron (cf. necessitudo, II.; syn.: familiaris, intimus): necessarii sunt, ut Gallus Aelius ait, qui aut cognati aut affines sunt, in quos necessaria officia conferuntur praeter ceteros, Paul. ex Fest. p. 162 Müll.; necessarius angustus, a very near relative, Fragm. Jur. Civ. p. 86 Mai.: L. Torquatus meus familiaris ac necessarius, Cic. Sull. 1, 2: in iis necessariis, qui tibi a patre relicti sunt, me tibi esse vel conjunctissimum, id. Fam. 13, 29, 1: nĕcessārĭa, ae, f., a female relative or friend: virgo Vestalis hujus propinqua et necessaria, id. Mur. 35, 73: Cerelliae, necessariae meae, rem commendavi tibi, id. Fam. 13, 72, 1.—Hence, adv.
    • 1 nĕcessārĭē (rare), unavoidably, necessarily: necessarie demonstrari, Cic. Inv. 1, 29, 44: comparato cibo, Val. Max. 7, 6, 3.—
    • 2 nĕcessārĭō (the most usual form): necessario reviviscere, Cic. Fam. 6, 10, 5: quibuscum vivo necessario, id. ib. 5, 21, 1: quod necessario rem Caesari enuntiārit, Caes. B. G. 1, 17: copias parat, Sall. J. 21, 1; Quint. 10, 1, 29; 5, 10, 80; Lact. 2, 12.

necessārius, a, um (necesse), I) unumgänglich, unvermeidlich, unausweichlich, notdringend, notwendig, dringend, zwingend, unentbehrlich, durchaus erforderlich, 1) adi.: mors, der unvermeidliche (der natürliche), Cic.: casus, Cic.: lex, Cic.: rogationes, notgedrungene, Cic.: res, Notwendigkeit, Cic.: tempus, Caes. u. Cic.: necessariae partes, die Geschlechtsteile, Gaius inst. 3, 193; dafür necessaria et muliebria loca, Firm. math. 4, 18: non necessaria alea, Liv.: Compar., membra corporis necessariora, Ambros. de off. 1, 18, 78: necessarior medela, Tert. de patient. 11: necessarior sententia, Tert. de test. anim. 4. – necessarius aliquid afferre, Tert. de carn. Chr. 7. – mit ad u. Akk., quorum etsi necessariae partes sunt ad ministerium, Front. aqu. 2: causa necessaria ad proficiscendum, Caes. b. G. 1, 39, 3: omnia, quae sint ad vivendum necessaria, Cic. de off. 1, 11. – m. Dat., haec eloquendi praecepta cogitationi sunt necessaria, Quint.: quod mihi maxime necessarium, dringend am Herzen liegt, Cic. – m. 2. Supin., ubi aliquid necessarium dictu, Aquil. Rom. § 1. – necessarium est m. Infin., zB. hoc quod est, id necessarium est perpeti, Plaut. rud. 252: nec. est admoneri et habere aliquem advocatum bonae mentis, Sen. ep. 94, 59: cum ipsum dicere numquam sit non ineptum nisi est necessarium, Cic. de or. 1, 112: quam (rationem inveniendi) per omnes numeros penitus cognoscere ad summam scientiae necessarium est, Quint. 8. prooem. § 1: necessarium visum est m. folg. Infin., loco castra ponere n. visum est, Liv. 21, 58, 6: u. alci necessarium est m. Infin., senatori necessarium est nosse rem publicam, Cic. de legg. 3, 41 (vgl. Cic. Brut. 112): haec necessarium fuit praeloqui dicturo de tonitru, Sen. nat. qu. 2, 11, 3: necessarium est m. folg. Acc. u. Infin., non minus necessarium esse existimavit de repentino adventu Caesaris Pompeium fieri certiorem, Caes. b. c. 3, 11, 1; vgl. Plin. 3, 46. – necessarium est m. folg. ut u. Konj., nam ut dilucide probabiliterque narremus necessarium est, Cic. part. or. 31. – 2) subst.: a) necessāriī, ōrum, m., die Hauptbeteiligten, Suet. Tib. 62, 1. – b) necessāria, ōrum, n., α) das Notwendige (Ggstz. non necessaria), Cic. top. 69. – β) die (notwendigen) Bedürfnisse, die Lebensbedürfnisse, Lebensmittel, Sall. Iug. 73, 6. Curt. 5, 12 (33), 6. Cels. 3, 22. p. 110, 12 D. Frontin. strat. 3, 14, 4. – II) übtr.: a) durch Verwandtschaft, Klientschaft, Freundschaft verknüpft, verbunden, verwandt, befreundet, homo tam necessarius, Nep.: mors hominis necessarii, eines Freundes, Mat. in Cic. ep.: n. heres, natürlicher Erbe, ICt. – subst., ein Verwandter, Freund, Klient, Patron, propinqua et necessaria, Anverwandte, Cic.: necessarii, Schutzverwandte, Cic. u. Caes.: familiaris ac necessarius (Ggstz. alienus), Cic.: necessarii provinciae, Patrone, Cic.: Caerellia, necessaria mea, Cic. – b) übh. in inniger Verbindung, in engem Zusammenhange mit etw. stehend, restat locus huic disputationi vel maxime necessarius de amicitia, Cic. de fin. 1, 65.

necessarius [CL] 1 necessary, essential; b (w. dat.); c (w. ad); d (dist. from superfluus or perfunctorius). pauca ‥ de sapientia Salomonis ‥ huic opusculo inserere ~ium duxi Gildas EB 62; de multis vel diversis malis et quae non nocent ~ia Theod. Pen. I 7 tit.; libello ‥ quem ‥ de ~iis ecclesiae causis utillimum composuit Bede HE II 1 p. 77; a975 emptis ~iis fratrum indumentis CS 1159; diffusam et ~iam historiam studiosis exhibuit W. Malm. GR I prol.; juxta regulas supradictas posset invenire reliqua ~ia per se Mens. & Disc. (Anon. IV) 49; contra quos librum contexuit de eadem ~ium J. Reading 177.  b ea tantum quae victui ~ia videbantur ‥ accipiendo Bede HE I 26 p. 47; ~ia est ‥ homini peccatorum remissio Anselm (CurD 10) II 67; rex cui ~ior visa est pecunia illius quam persone presentia Devizes f. 32v; fraterna dilectio saluti tam ~ia Gir. Ep. 4 p. 182; aratrum humane vite ‥ ~ium [gl.: covenable] Neckam Ut. 112.  c nullum aliud verbum est ~ium ad rem cognoscendam Anselm (Mon. 10) I 25; ipsa quidem ad omne disserendi genus ~ia sunt Balsh. AD 13; ad ipsum denique purificandum ignis illius eterne caritatis Dei summe ~ius est J. Ford Serm. 13. 4; investigationem ‥ eorumque ~ia sunt ad vivendum T. Chobham Praed. 133; nihil theologie est simpliciter ~ium ad salutem Duns Ord. I 33.  d ita oratione pro anima deposita; fiebat defuncto si tempus sineret sermo brevis et perfunctorius, vel longus et ~ius W. Malm. Wulfst. III 11; quamdiu non querimus superflua sed ~ia, ministrabit Deus Ailr. Serm. 17. 14. 296; primo ostendit quod hoc opus videatur [non esse] superfluum. ‥ postea quod neccessarium sit hoc opus S. Langton Chron. 63. 2 (~ium est) it is necessary: a (w. inf. or acc. & inf.); b (w. ut). a valde ~ium est justum [sc. hominem] in hac vita et vitiis tentari et verberari flagello Ps.-Bede Collect. 286; 798 ~ium est ‥ ecclesias Dei ‥ corrigere CS 291; cum ‥ de inherentia dubitatur, ~ium est aliquod inquiri medium J. Sal. Met. 909B; valde ~ium est scire significationes vocabulorum T. Chobham Praed. 285; nec est nececarium totam superfluitatem illam dispergi per membra Ps.-Ric. Anat. 37; aliqui addunt modos alios, sed non est ~ium illos numerare Garl. Mus. Mens. app. P 1 p. 91.  b ~ium ‥ erat ut ‥ ipse Deus salus ejus accederet ad eam Ailr. Serm. 2. 11. 266; ~ium ‥ fuit ut sanguini admisceretur Bart. Angl. IV 10. 3 (of person): a who performs necessary or obligatory service. b associated by obligation, friendship, or kinship. c (as sb.) person associated by obligation, friendship, or kinship. a hi qui valde ~ii [AS: neodbehefe] sunt ‥ nimia praegravantur infirmitate RegulC 68.  b 804 amici ~ii mei et fidelissimi CS 313; socios ‥ ~ios [AS: geferan ‥ neodþearfe] Ælf. Coll. 99; pro ~iis personis, ut sunt consanguinei vel affines Ric. Angl. Summa 26.  c ~ius, amicus GlC N 72; scelus hominis istius a proximis suis et ~iis taceri non potuit Gir. SD 66; tempore Stephani regis, propinqui et ~ii sui, quamquam minus in hoc ~ii Id. IK I 13; cum adheserit quis uxori sue, quecumque est ad parentes sive ad alios ~ios, dormitat et languet affectio J. Ford Serm. 29. 2. 4 qualified, suitable, fit: a (of person); b (of product or abstr.). a1175 rex ‥ noluit ut tunc consecretur [Gaufridus], quod ‥ infra annos etatis erat, et nesciebat si ~ius esset ad regimen suscepti ordinis Conc. I 483; 1271 volumus quod alius ‥ fidelis et officio [monetarii] ‥ volens et ~ius loco ‥ Ricardi substituatur Cl 371; c1280 bene scio ipsum esse ~ium ad domum vestram servandam aut manerium spectandum AncC VII 3; 1293 J. dictus L. bonus est et ~ius domino ad custodiendum oves matrices SelPlMan 168; 1461 tunc ad vos veniemus cum duobus vel tribus famulis nostro proposito ~iis, R. Botilere, Mattheo Gowh, vel Johanne Lore Paston Let. 655.  b id ‥ quod erutum est ‥ impurum proveniat nec multo usui ~ium nisi multo igne conflatum J. Ford Serm. 13. 4; 1288 illi de S. emunt scienter porcos superseminatos et vendunt in foro N. ‥ hillas et pundinges non ~ias corporibus hominum Leet Norw. 8; una trabium ~ia curtior aliis inventa fuit (Aldh.) NLA I 38. 5 unavoidable, compulsory; b (of expenditure). c (as sb. n.) necessary expenditure. 1166 licet multas domi pro tempore ~ias habeam occupationes, tum ‥ J. Sal. Ep. 182 (179 p. 192).  b c1337 expense ~ie (v. expendere 3d).  c 1293 in diversis ~iis per ipsos factis racione guerre ‥ viz. tam in stipendiis quam aliis expensis medicorum, cirurgicorum, carpentariorum ‥ (Pipe) RGasc III p. cxl n; 12‥ vicaria iiij m., nullo ~io deducto Val. Norw. 239. 6 of or for a necessary function; a (domus ~ia or ellipt. as sb. f. or n.) privy, latrine. b (officium ~ium) natural bodily function. c (as sb. n. pl., ~ia naturae or ellipt.) necessities of nature, natural bodily functions. a domum ~iam Inst. Sempr. *lv; 1195 recepit ‥ unum cellarium cum solario desuper de petra, et ~iam tegulatam ‥ et re[tro] in curia unam ~iam et unam magnam domum de terra Cart. Osney II 283; in domo ~ia Brakelond 129; inter ~ias pertransiens et considerans ne quis ibi ‥ inordinate se habeat Obs. Barnwell 56; 1356 W. B. pro emundacione gutture sub ~io infirmarie, vj d. Ac. Durh. 557.  b domus purgatoria ‥ que ‥ omnibus erat advenientibus pro officiis ~iis ‥ semper aperta R. Cold. Godr. 321.  c post prandium vero surgens a mensa abiit ad ~ia Chr. Abingd. II 284; ad ~ia nature secedenti adfuit ex more inimicus J. Ford Wulf. 21; supra modum gravatus est ‥ adeo ut cellulam ~iorum perhorrescens in olla sepius egereret Ib.; stratis exiliantes prius quidem ad ~ia nature eant, deinde, ablutis manibus ‥ oratorium petant Cust. Westm. 262; domus ~iorum Cust. Cant. 32; divertens per forum Constantii ad ~ia facienda se evisceravit, et ita miserabiliter expiravit Eul. Hist. I 340. 7 (log.) that cannot be otherwise. b (of argument or proof) irrefutable, incontrovertible; c (dist. from voluntarius); d (dist. from probabilis). e (as sb. n.) something that cannot be otherwise, necessity. hoc ‥ ~ium est quod aliter esse impossibile est J. Sal. Met. 870D; videtur quod datio gratie ~ia sit, cum sit ex mera Dei voluntate immutabiliter Gros. Quaest. Theol. 198.  b monstravi me non infirma sed satis ~ia argumentatione probasse Anselm (Resp. Ed. 10) I 138; tua disputatio veris et ~iis apertisque rationibus concatenatur Ib. (Casus Diab. 20) I 264; immensam donacionem nulla causa utili vel ~ia suadente nec eciam aliqua causa ‥ facere presumpserit Reg. Paisley 32.  c tres ordines humane conversationis occurrunt, primus naturalis, secundus ~ius, tertius voluntarius Ailr. Spec. Car. III 32. 605; hoc unum ei non voluntarium tantum, sed et ~ium J. Ford Serm. 55. 11; fiat ‥ voluntarium quod est ~ium futurum Holcot Wisd. 173.  d sunt [sententie tue], licet non ~ie, tamen ‥ possibilitate nature probabiles Adel. QN 42; demonstrative ergo principia ~ia sunt, dialectice probabilia J. Sal. Met. 871B; si vero abfuit ex probabili et non ~ia causa, non restituetur Ric. Angl. Summa 41 p. 112.  e idcirco, adiciente ~io, subjungitur quia nec sanus est nec insanus Abbo QG 21 (47); deinde habita modalium ratione transit ad commixtiones que de ~io sunt aut contingenti cum his que sunt de inesse ‥ J. Sal. Met. 918B; ad hoc dicendum quod dupliciter est Deus esse ~iorum causa Gros. Quaest. Theol. 196; alioquin ~ium dependeret necessario a non-necessario Duns Ord. II 72; triplex est proposicio de ~io. quedam de ~io condicionali ut, ‘vacuum, si est, ne necessitate est locus’; alia de ~io quando ‥ sed tercia est de ~io simpliciter (Duns) GLA III 132. 8 (as sb n.) something that is necessarily required, a necessity. b (~ia vitae) necessities of life. ad judicandum ~ia cum eo Comm. Cant. I 449; 1100 nolo ut vicecomes ‥ propter aliquod ~ium suum ‥ faciat ea sedere aliter. ‥ faciam ea satis summonere propter mea dominica ~ia ad voluntatem meam (Ch. Regis) GAS 524; ~iorum copia W. Malm. GR I 49; a1168 divina gratia supra et contra merita mea et citra operam amicorum ~ia contulit etiam in exilio J. Sal. Ep. 270 (251); 1196 et R.B. et R.T. xxxv li. et xiij d. ad inveniendum neccessaria in pannis et equis R. Navarie Pipe 19; 1228 illi qui ~ia capiunt ad carucas vel mortuum boscum Feod. Durh. 232; 1340 furtive cum hamo per fenestram ‥ abstraxit duo tapeta et alia ~ia CBaron 98; 1379 in ‥ factura in diversis ~iis Ac. Durh. 587; 1409 Willelmo de Couton, fabro, emendanti diversa ~ia ferrea iiij d. Ac. Forge Durh. 522.  b ut ‥ sibi donec viveret ~ia vitae inde donaret DB I 59rb; de vite hujus ~iis modico usu pro regno celorum didicistis esse contenti J. Ford Serm. 117. 11; 1414 quidam ‥ sunt artifices ‥, vite ~ia et suam sustentacionem arte et manuum labore acquirentes Reg. Exon. (MS Devon RO Charter 9 f 291) . 9 (as sb n. pl.) needs. de ~iis ecclesiae Anglorum ‥ tractaturus Bede HE II 4 p. 88; cum ‥ Christus non defecerit in ~iis ecclesie militantis Ockham Dial. 517.

1 nĕcessārĭus, (8) a, um (necesse), ¶ 1 inévitable, inéluctable, nécessaire : necessaria mors Cic. Mil. 16, mort naturelle ; necessarius et fatalis casus Cic. Phil. 10, 19, malheur inéluctable et fatal ; necessaria conclusio Cic. Top. 60, conclusion nécessaire ¶ 2 pressant, urgent, impérieux : tam necessario tempore Cæs. G. 1, 16, 6, dans une circonstance si pressante, dans un cas si urgent ; res necessaria Cæs. G. 1, 17, 6, lʼurgence, la nécessité, cf. Cæs. C. 1, 40, 5 ; Cic. Verr. 2, 3, 72 ; sine causa necessaria Cic. Tusc. 2, 53, sans un motif impérieux, sans nécessité ¶ 3 nécessaire, indispensable : res magis necessariæ Cic. Inv. 2, 145, choses plus nécessaires, besoins plus pressants ; omnia quæ sunt ad vivendum necessaria Cic. Off. 1, 41, toutes les choses nécessaires à la vie ; quod necessarium est ad bene dicendum Cic. de Or. 1, 146, ce qui est indispensable pour être un bon orateur || senatori necessarium est nosse rem publicam Cic. Leg. 3, 41, le sénateur doit nécessairement connaître les rouages de lʼÉtat ; necessarium est, ut Cic. Part. 31, il est nécessaire que ; necessarium est et prop. inf. Cæs. C. 3, 11, 1 || pl. n. necessaria a) besoins de lʼexistence : Sall. J. 73, 6 ; b) les choses nécessaires à la vie, à la subsistance : Curt. 5, 12, 6 ¶ 4 lié étroitement [par la parenté, lʼamitié, etc.] : alicui maxime necessarius L. Cornelius Balbus d. Cic. Att. 9, 7 a, 2, très lié avec qqn ; homo tam necessarius Nep. Dat. 6, 3, un si proche parent.

➳ comp. necessarior Ambr. Off. 1, 18, 78 ; Tert. Pat. 11, etc.

2 nĕcessārĭus, (10) ĭī, m. , parent, allié, ami : necessarii ac consanguinei Cæs. G. 1, 11, 4, des amis et des gens de même origine ; meus familiaris ac necessarius Cic. Sulla 2, mon ami familier et intime ; v. Gell. 13, 3, 4 ; Fest. 162.

necessarius , a, um. adj.
緊要。不可免者。Conclusio necessaria 不得非是。

Suggest a Translation
See an image

necessarius , ii. m.
親友。

Suggest a Translation
See an image

necessārius adj.

• necesse, unavoidable, inevitable, indispensable, pressing, needful, requisite, necessary, compulsory: conclusio: leges: causa ad proficiscendum, Cs.: locus huic disputationi necessarius de amicitiā, essential: castra ponere necessarium visum est, L.: necessariā re coactus, by necessity, Cs.: tam necessario tempore, time of need, Cs.: longius necessario procedere, too far, Cs.: ut dilucide narremus necessarium est.— Plurn. as subst: ad necessaria ferenda, the necessaries of life, Cu.—Connected by natural ties, belonging, related, connected, bound: homo (a father-in-law), N.—As substm. and fa relation, relative, kinsman, connection, friend, client, patron: sui, S.: meus familiaris ac necessarius: virgo huius propinqua et necessaria.