necopinato
necopinato, unexpectedly
nĕcŏpīnātō, adv., v. necopinatus fin.
necopīnāto, s. nec-opīnātus.
nĕcŏpīnātō (14) (necopinatus), à lʼimproviste : Cic. Phil. 2, 77 ; Fin. 3, 8 ; Tusc. 3, 59.
necopīnātō or nec opīnātō
adv.
- necopinatus, unexpectedly: evenire: malum exortum, L.