necopinans
necopinans, not expecting, unaware
nĕc-ŏpīnans (also separately, nĕc ŏpīnans), antis,
- adj., not expecting, unaware (rare but class.), Ter. Heaut. 186: et necopinanti (tibi) mors ad caput accidit, Lucr. 3, 959 (Lachm., nec opinanti): Ariobarzanem necopinantem liberavi, Cic. Fam. 15, 4, 10; Phaedr. 5, 7, 8.—Hence, adv.: nĕcŏpīnanter, unexpectedly, unawares: necopinanter, ἀπροσδοκήτως, Gloss. Philox.
necopīnāns od. richtiger getrennt nec (neque) opīnāns, antis, nichts vermutend, Ariobarzanem necopinantem liberavi, wider sein Vermuten, Cic.: neque opinantibus omnibus, Auct. b. Alex.
nĕcŏpīnāns (12) et nĕc ŏpīnāns, tis, qui ne sʼattend pas, qui nʼest pas sur ses gardes : Cic. Fam. 13, 18, 1 ; 15, 4, 10 ; Sulla 54 ; etc.
nec-opīnāns or nec opīnāns antis, adj.,
- not expecting, unaware: Ariobarzanem insidiis necopinantem liberavi.