novissimalis
nŏvissĭmālis, e, adj. [novissimus],
- of or belonging to the last, final: particulae (versuum) finales seu novissimales, Mar. Victorin. p. 2519 P.
novissimālis, e (novissimus) = τελικός, am Ende stehend, Mar. Victorin, art. gr. 2, 2, 40. p. 74, 11 K.
nŏvissĭmālis, e, final, qui vient en dernier : Mar. Vict. Ars Gramm. 2, 2, p. 74, 11.
Versus finalis sive Novissimalis, Mario Victorino lib. 2. Grammat.