About
Menu

nugidicus

nugidicus [CL nugae+dicere] , who talks nonsense, who chatters. b (as sb. m.) idle talker, chatterer, gossip. nugor ‥ componitur quoque ‥ ~us Osb. Glouc. Deriv. 379; nec Aristotiles quem solum ~i ventilatores isti dignantur agnoscere J. Sal. Met. 864D.  b non placet principi nisi gnatonicus, / nisi blandiloquus, nisi nugidicus Walt. Wimb. Palpo 20; nunc jacet pallidus heri mirificus / bustum interroga, si sim nugidicus Id. Carm 334; a trufeler ‥ ~us CathA.

Saved

Recent