nugatorius
nugatorius, trifling, worthless, useless, futile
nūgātōrĭus, a, um, adj. [nugator],
- trifling, worthless, useless, futile, nugatory: nugatoriae artes, i. e. lies, Plaut. Trin. 4, 2, 2 (844): boves Ligustici, worthless, useless, Varr. R. R. 2, 5, 9; so, unguentum, id. L. L. 7, § 64 Müll.: ad probandum res infirma nugatoriaque, Cic. Caecin. 23, 64: illud valde leve est ac nugatorium, id. Fam. 11, 2, 3: in malā nugatoriāque accusatione, id. Rosc. Am. 15, 42: genus argumentationis, not to the point, Auct. Her. 2, 20, 31: genus deorum, Aug. Civ. Dei, 4, 27.—As subst.: nū-gātōrĭus, ii, m., a worthless fellow, nugatorium vocant, Sen. Ep. 36, 2.—Hence, adv.: nūgātōrĭē, triflingly, frivolously: tenuiter et nugatorie respondere, Auct. Her. 4, 36, 48.
nūgātōrius (altlat. naugātōrius), a, um (nugator), läppisch, wertlos, gehaltlos, ungereimt, nichtig, unnütz, boves, Varro: unguentum, Varro LL.: artes, Plaut.: argumentationis genus, Cornif. rhet.: opinio, Augustin.: cantica, Augustin.: mala nugatoriaque accusatio, Cic.: illud valde leve est ac nugatorium, Cic. – v. Pers., nugatorium et inertem vocant, Sen. ep. 36, 2. – plur. neutr. subst., nugatoria iniquitatis, Augustin. serm. 9, 8: u. bl. nugatoria, ibid. 32, 2.
qui juventutis et adolescentie vestre florem in rebus ~iis expendistis
opus igitur promissionis aggredior, quod ne propter eorum scripta ~ium videretur, brevis et valde compendiosus et facilis procedere destinavi
impertinentibus ‥ celaturis ~iis
vascus, nugax, ~ius ‥ vaniloquus
inter ‥ sermones ~ios magis et vanos quam sibi coherentes
proinde non admirandum, si cuidam visioni, que anno verbi incarnati MCCVI in partibus nostris contigit, a quibusdam contradicatur et velut ~ia habeatur, sed ‥
inhians in vanitates et insanias falsas ‥ non nisi ~ia comprehendit sane ~ium dixerim quicquid ab eo quod vere est declinat
non solum superfluum sed et ~ium esse textum et glosas aut simul aut separatim legere
si quis sic dicat ‘probabile est ratio’ nisi addatur ‘omne’ aut ‘aliquod’aut ‘nullum’, pluribus ~ium videbitur vel nihil
nugacio non absolvitur omnino a consideracione gramatici, quamvis locucio ~ia, in gramatica sit inconveniens
dictus monachus iterum insurgens et in ipsum irruens ictus non ~ios ter vel quater iteravit
nūgātōrĭus, (14) a, um (nugator), futile, vain, léger, sans valeur : Varro L. 7, 64 ; Cic. Cæc. 64 || puéril [en parl. dʼun exorde] : Cic. de Or. 2, 315 || homme futile : Sen. Ep. 36, 2.
nūgātōrius
adj.
- nugator, trifling, worthless, useless, futile: ad probandum res: alqd valde.