nugator
nugator, a jester, joker, babbler, trifler, braggart, swaggerer
nūgātor, ōris, m. [nugor],
- a jester, joker, babbler, trifler, silly person; hence, too, a braggart, a swaggerer: illic nugator nili, non nauci'st homo, Enn. ap. Paul. ex Fest. s. v. naucus, p. 166 Müll. (Com. v. 10 Vahl.); Lucil. ap. Non. 35, 24; Plaut. Trin. 4, 2, 91 (933); 5, 2, 14 (1138): nimius, id. Capt. 2, 2, 25 (275): vae tibi nugator! id. Mil. 4, 2, 86 (1076): non vero tam isti (lacerti), quam tu ipse nugator, Cic. Sen. 9, 27: neque in istum nugatorem, tamquam in aliquem testem, invehar, id. Fl. 16, 38; Liv. 38, 56: homo nihili et nugator, Gell. 15, 2, 2: iste nugator libellus, Aus. Idyll. 11 praef.: cessas nugator? Pers. 5, 127.—
- II Perh., a debauchee, Prud. Cath. 2, 29.
nūgātor, oris, m. (nugor), I) der Schwätzer, Maulheld, Aufschneider, Plaut., Cic. u.a.: attrib., iste nugator libellus, Auson. Griphus (XXVII) praef. p. 127 Schenkl. – II) ein Buhler, Prud. cath. 2, 32.
~or, inutilis, vanus, swæm
dum magnificus erat ~or in curia, ‥ magnus habebatur
utuntur ‥ ad hoc ministerio quorumdam ~orum
ex cubiculariis et aule ~oribus episcopos [? ] abbates factos auctoritate propria ad officium apparitorum revocavitsupply et
hic gerro ‥ i. ~or
[me ] decuerat ad philosophantium transisse cetum quam ad collegia ~orum
hic ~or, A. trifulere, chaper
nūgātŏr, (14) ōris, m. (nugor), diseur de balivernes, radoteur, niais : Pl. Capt. 275 ; Cic. CM 27 ; Gell. 15, 2, 2 || débauché : Prud. Cath. 2, 32.
nūgātor ōris, m
- nugor, a jester, joker, babbler, trifler, braggart, swaggerer: tu ipse, nugator: alqm nugatorem appellare, L.