nuncupatim
nuncŭpātim, adv. [nuncupo],
- by name (post-class.), Sid. Ep. 9, 16 in carm.; Claud. Mam. Stat. Anim. 2, 9 fin.
nūncupātim, Adv. (nuncupo), namentlich, Sidon. epist. 7, 9, 13. Claud. Mam. de statu anim. 2, 9.
quorum ~im nomina et vitas persequi nec propositum est nec otium
~im illam et illam, quecumque famosioris prostibuli esset, abbatissam vel priorem ‥ instituturum cantitans
nuncŭpātim (nuncupo), adv., nommément : Sid. Ep. 9, 16, 81.