nuncupator
nuncŭpātor, ōris, m. [nuncupo],
- a namer (post-class.): Pythagoras primus philosophiae nuncupator et conditor, Ap. Flor. p. 352, 13.
nūncupātor, ōris, m. (nuncupo), der Benenner, primus philosophiae nuncupator et conditor, Apul. flor. 15. p. 19, 9 Kr.
nuncŭpātŏr, ōris, m. (nuncupo), celui qui nomme, qui désigne par un nom : Apul. Flor. 15.