obiratus
obiratus, angered, angry
obīrātus, a, um, s. ob-īrāscor.
ŏbīrātus, a, um, part. de obirascor, irrité contre [dat.] : Liv. 1, 31, 3 ; 42, 10, 15 [conjecture de Gronovius] ; Sen. Ep. 56, 9.
ob-īrātus
adj.,
- angered, angry: fortunae, L.