Logeion | obitus

obitus , ūs, m.: a going to; an encountering one's time, day, or death; destruction, death, 4.694. (obeō)

ŏbĭtus, a, um, Part., from obeo.

ŏbĭtus, ūs (gen. obiti, Ap. Dogm. Plat. 2, p. 24 med.), m. [obeo].

I A going to, approaching; an approach, a visit (perhaps only ante- and post-class.; syn. adventus): obitu dicebant pro aditu, Paul. ex Fest. p. 188 Müll.: ecquis est qui interrumpit sermonem meum obitu suo? Turp. ap. Non. 357, 21 sq.: ut voluptati obitus, sermo, adventus suus quocumque adveneris, Semper siet, * Ter. Hec. 859 (obitus occursus: ob enim significat contra; ergo obitus aditus): civitatum multarum, Ap. Met. 9, 13, 20.—
II A going down, setting (the class. signif. of the word; syn. occasus).
- A Of the heavenly bodies: solis et lunae reliquorumque siderum ortus, obitus motusque, Cic. Div. 1, 56, 128; id. de Or. 1, 42, 187: lunae, id. N. D. 2, 7, 19; Lucr. 4, 393: stellarum ortus atque obitus, Cat. 66, 2: signorum obitus et ortus, Verg. G. 1, 257. —
- B Pregn., downfall, ruin, destruction, death, etc. (syn. interitus): post obitum vel potius excessum Romuli, Cic. Rep. 2, 30, 52; cf. of the same: post optimi regis obitum, id. ib. 1, 41, 64: posteaquam mihi renuntiatum est de obitu Tulliae, Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 1: obitus consulum, id. Brut. 11, 10, 2: post eorum obitum, Caes. B. G. 2, 29 fin.: immaturus, Suet. Calig. 8: longum miserata dolorem Difficilesque obitus, her painful death, Verg. A. 4, 694: ducum, id. ib. 12, 501: post obitum occasumque nostrum, since my ruin (i. e. exile), Cic. Pis. 15, 34: omnium interitus atque obitus, id. Div. 2, 16, 37 (al. leg. ortus): dici beatus ante obitum nemo debet, Ov. M. 3, 137.—
III (Acc. to obeo, II. B. 4.) An entering upon, undertaking a thing (post-class.): fugae, Tert. Fug. ap. Persec. 1.

obitus, ūs, m. (obeo), I) (nach obeo no. I, B) der Untergang, a) eig., der Sterne, der Sonne, des Mondes, ortus aut obitus lunae, Cic.: Plur., signorum ortus et obitus, Cic. u. Apul.: stellarum ortus atque obitus, Catull. – b) bildl., der Untergang, die Vernichtung, Caes., Cic. u.a.: obitus occasusque noster, polit. Untergang, Verschwinden (ins Exil), Cic. – prägn., das Hinscheiden, der (natürliche) Tod, Tulliae filiae, Cic.: immaturus, Suet.: post obitum vel potius excessum Romuli, Cic.: dici beatus ante obitum nemo debet, Ov.: Plur., educationes atque obitus singulorum, Apul.: dare obitus, Val. Flacc. – II) (v. obeo no. II) das Herangehen zu usw., A) im allg.: quis est qui interrumpit sermonem obitu suo, durch sein plötzliches Erscheinen, Turpil. com. 67. – bildl., die Verrichtung, Unternehmung, fugae, Tert. de fuga in pers. 1. – B) insbes., der Besuch, Ter. Hec. 859: civitatum multarum, Besuch, Bereisen, Apul. met. 9, 13. – ➳ Genet. obiti, Apul. de Plat. 2, 22.

obitus [CL] 1 death. b (~us vitae) end of life. in tertia propinquitate non licet uxorem alterius accipere post ~um ejus Theod. Pen. II 12. 26; denique post obitum signorum non vacat expers Aldh. VirgV 1768; de ~u beatae genetricis Dei Bede Retract. 1014; post ~um ipsius abbatissae redierunt ad pristinas sordes Id. HE IV 23 p. 265; hujus vita quidem qualis fuit ante magistri / claro post obitum signo est patefacta salutis Alcuin SS Ebor 1315. b in psalterio usque ad ~um vitae tuae habes materiam legendi, scrutandi, docendi Alcuin Liturg. 467D; usque ad ~um vitae suae Asser Alf. 13. 2 (eccl. & mon.) obit: a date or record of person’s death, obituary notice; b service of commemoration of deceased person. a mittetur ~us ejus cum ~u primi defuncti domus illius post mortem illius Inst. Sempr. xcii*; s1438 ordinavimus quod ‥ nomina ‥ cum obitu eorum in nostro martilegio inferantur Ambrosden II 328. b dicetur missa in conventu pro defunctis, sc. ‘Deus cui proprium’ pro anniversario, vel ‘Inclina Domine’ pro presenti ~u Inst. Sempr. xcii*; ~us, si qui fuerint, pronuntiet sacerdos ‥ si qui pronuncientur ~us, respondeat Offic. Sal. 30; 1255 obligatio de quinque marcis in quibus tenetur abbatissa Wiltonensis pro ~u Roberti Hertford decani Sarum Ch. Sal. 325; 1256 concessimus ‥ quod nos et successores nostri singulis annis in perpetuum ~um ipsius episcopi in ecclesia nostra ‥ solemniter celebrari faciemus Ib. 328; 1303 ecce redditus ~uum conventus S. Salvatoris vicecomitis ‥ CartINorm. 263; 1304 duos ~us singulis annis in choro nostro cum aliis ministris dicte ecclesie ‥ dicant Mem. Ripon I 120; pro ~ibus lectis in capitulo post capitulum Croyl. Cont. A 132; 1418 in distribucione pauperum in ~u Hugonis abbatis Ac. Obed. Abingd. 87; c1446 in defectu ‥ rectoris ~us Margarete W. ‥ non fuit celebratus Eng. Clergy 235; s1458 pro missis, suffragiis, et ~ibus habendis ‥ pro animabus dictorum ‥ Reg. Whet. I 301. 3 (feud.) mortuary payment. b (eccl. & mon.) money or sim. paid for celebration of memorial service. c payment for free man on land of Templars or Hospitallers. 1279 item dat merchetum et hieretum et ~um Hund. II 634b; 1396 quandocumque aliquis nativus ‥ obierit, ‥ bona et catalla ipsius defuncti, postquam debita sua et expense funerales persolvantur, in tres partes equales per tenentes ejusdem manerii dividi debent ‥ quarum una pars domino manerii predicti nomine ~us alia pars uxori et tercia pars pueris vel puero cedere et assignari consuevit ‥ et si hujusmodi tenens decesserit uxorem aut pueros vel puerum legitime non habens, tunc omnia ‥ bona et catalla ipsius defuncti dicto domino nomine ~us cedant Pat 346 m. 30. b 1377 capiet pro salario suo per annum vj libras sterlingorum et partem ~us Ricardi Toller Mem. York I 24. c 1297 reddendo eidem priori et successoribus suis post mortem cujuslibet tenentis predicta tenementa quadraginta solidos nomine ~us PlRCP 199 m. 49d..

1 ŏbĭtus, a, um, part. de obeo.

2 ŏbĭtŭs, (11) ūs, m. , ¶ 1 action de se présenter à qqn, arrivée : obitus = aditus P. Fest. 188 ; Turp. d. Non. 357, 21 || visite : Ter. Hec. 859 ; Apul. M. 9, 13 ¶ 2 coucher [des astres] : Cic. Div. 1, 128 ; Nat. 2, 19 ; Virg. G. 1, 257 || fin, mort, trépas : Cic. Pis. 34 ; Rep. 2, 52 || destruction : [en parl. dʼarmée] Cæs. G. 2, 29, 5 ; [en parl. de choses] Cic. Div. 2, 37 || accomplissement, exécution : Tert. Fug. 1.

➳ gén. obiti Apul. Plat. 2, 22.

obitus², ūs m (obeo)

1. bezoek, ontmoeting; het bereizen [multarum civitatium];
2. ondergang v. hemellichamen [lunae; stellarum];
3. (metaf.) het sterven, dood [Tulliae filiae; immaturus]; ➤ ante obitum nemo dici debet beatus (Ov.);
4. vernietiging [Cimbrorum].

obitus¹ ppp. v. obeo.

obitus , a, um. part. p. v. obeo.
Morte obita 死後。Obitum vadimonium 至限日赴案。

Suggest a Translation
See an image

obitus , us. m.
遇。忽到。死。— siderum 星落。

Suggest a Translation
See an image

, Anniversarium, dies obitus quotannis recurrens, officium Ecclesiasticum : nostris vulgo, Obit. Charta Willelmi Betuniensis Domini ann. 1197. in Tabulario Monasterii S. Bertini : Pro cujus eleemosynæ largitione septem speciales Obitus, videlicet Obitus meus, et uxoris meæ,.... singulis annis debent fieri. In Obituario MS. Ecclesiæ Morinensis Nobilis viri Josephi du Castel, Militis scutiferi et domini de la Senne, Capitanei, etc. memoratur solemnis Obitus, in quo non solum Episcopo, Canonicis, Capellanis aliisque Clericis omnibus, Cordigeris, atque Sororibus griseis certus distribuitur solidorum numerus ; sed etiam Dominis Gubernatori urbis seu Locum tenenti, item Locum-tenenti generali Seneschaliatus, Dominis Advocato et Procuratori Regis, Majori dictæ urbis : quod ideo notamus, quia singularis visa est hæc laicis insignibus facta pecuniaria distributio. Neque commune est quod ibidem additur : Tenebuntur Presbyter, Diaconus, Subdiaconus et Cantor tenens chorum, et alii Canonici, qui voluerint cum iis prandere, post Missam, dicti Obitus se transferre circa tumulum dicti defuncti et ibidem decantare Psalmum, De profundis, quod itidem facient post prandium, mediante distributione 40. solidorum. Eisdem Magistro cantus, Vicariis Ecclesiæ et pueris chori pro simili decantatione ejusdem Psalmi De profundis 24. sol. Campanistæ 4. sol. Fabricæ 40. sol. In eodem Obituario mentio fit Obitus à remanet, hoc est, perpetui, si bene conjecto, quod semper manet : Obitus pleni, seu solemnioris, cujus forte pervigilio decantatur Officium defunctorum, et Obitus semi, dimidii seu minus solemnis, cum sola fortassis Missa celebratur, sine Officio defunctorum. , Alia, ut videtur, notione, scilicet Annuum vel perpetuum pro defuncto sacrificium. Constitutiones Synod. MSS. Pontii Episc. Conseran. ann. 1364 : Item ut clerici et laici ad instituendum de novo perpetuos et temporales Obitus... inducantur, statuimus ut Presbyteri ad tales Obitus regendos assignati, faciant personalem residentiam in locis, in quibus consistunt Ecclesiæ in qualiter (quarum) altaribus tales Presbyteri ad tenendos dictos Obitus fuerint deputati : alias si intra unum mensem a dictis locis absentes absque nostra licentia fuerint, eo ipso jure si (sibi) in dictis Obitibus quæsito sint privati... Et quod quilibet Presbyter nobis titulum sui Obitus infra duos menses proxime subsequentes ostendere et a nobis institutionem recipere teneatur... et quod aliquis Rector nequeat deinceps tenere Ecclesiam simul cum præbenda et Obitu ; sed quod prebenda vel Obitu cum curata Ecclesia sit contentus.

, pro Mortuus, in Ind. onomast. ad calcem tom. 3. April. Ita Obit, pro Mort, in Testam. ann. 1317. inter Probat. Hist. Sabol. pag. 379.

obitus (ūs), m

ob+1 I-, an approach, visit, T.—A going down, setting: siderum: signorum, V.—Downfall, ruin, destruction, death: regis: post eorum obitum, Cs.: Difficiles obitūs, painful death, V.: post obitum vestrum, ruin: dici beatus ante obitum nemo debet, O.

obitus

Saved

Recent