obiurgatorius
obiurgatorius, chiding, scolding
objurgātōrĭus, a, um, adj. [obiurgator],
- chiding, reproving, reproachful: epistula, Cic. Att. 13, 6, 3: verba, Gell. 1, 26, 7: sonitus vocis, id. 9, 2, 3: clamor, Amm.16, 12, 55.
obiūrgātōrius, a, um (obiurgator), scheltend, Schelt-, epistula, Cic.: verba, Gell.: clamor, Amm.: sonus vocis, Amm.
obiūrgātōrius
adj.
- obiurgator, chiding, scolding: epistula.