obiurgo
obiurgo, to chide, scold, blame, rebuke, reprove
- I In gen.: objurgat is, qui id facit (i. e. jurgat) juste, Varr. L. L. 7, § 93 Müll.: Menelaus me objurgat, Enn. ap. Rufin. Fig. (Trag. v. 264 Vahl.): quod Chrysalus med objurgavit plurimis verbis malis, Plaut. Bacch. 4, 9, 97 (1021): hanc, id. Trin. 2, 2, 74 (349): objurgavit M. Caelium, sicut neminem umquam parens, Cic. Cael. 11, 25: monendi amici saepe sunt et objurgandi, id. Lael. 24, 88; 90: ne, in quo te objurgem, id ipsum videar imitari, id. Fam. 3, 8, 6: aliquem molli bracchio de aliquā re, moderately, id. Att. 2, 1, 6: cum objurgarer, quod nimiā laetitiā paene desiperem, id. Fam. 2, 9, 2.—With an abstract object: Caesar meam in rogando verecundiam objurgavit, Cic. Q. Fr. 3, 1, 3, § 10; 3, 1, 2, § 5: si objurgaret populi segnitiem, Quint. 6, 5, 8: fatum, Sen. Ep. 93, 1: naturam, id. ib. 107, 9.—Absol.: recte objurgat, Plaut. Curc. 1, 3, 15 (172): sic objurgant, quasi oderint, Quint. 2, 2, 7: cum objurgamus, maledicimus, id. 3, 4, 3.—
- β With dat.: objurgo filium veteres dicebant; nos, objurgo filio, ut Graeci (sc. ἐπιτιμᾶν τινι), Diom. p. 305 P.: objurgavi eos, Vulg. 2 Esdr. 13, 25.—With double acc.: objurgare haec me, Plaut. Merc. 1, 1, 46 (46).—
- II Transf. *
- A To dissuade or deter one from any thing, by means of reproof: objurgans me a peccatis, Plaut. Trin. 3, 2, 54 (680).—
- 2 To urge in a tone of reproof, to exhort earnestly: quā (epistulā) me objurgas, ut firmior sim, Cic. Att. 3, 15, 1.—
- B Objurgare aliquem aliquā re, to punish, chastise, correct a person with any thing, = ferire, plectere (post-Aug.): colaphis objurgare puerum, Petr. 34: verberibus, Sen. Ira, 3, 12, 6: flagris, Suet. Oth. 2: ferulis, id. Calig. 20: soleā rubrā, Pers. 5, 169: sestertio centies objurgatus, punished, i. e. fined, Sen. Ben. 4, 36, 2.
- 1. berispen, terechtwijzen (over, mbt.: de; in m. abl.; quod; ut) [amicos; fatum; naturam; verecundiam alcis];
- 2. (m. ut) berispend vermanen, verwijtend eisen;
- 3. (postklass.) tuchtigen, slaan [alqm verberibus].
責罰。面斥。罰。 Me de ejus familiaritate objurgavit 責吾與彼熱。Ne in quo te objurgem id ipsum videar imitari 恐我所責於爾者。我亦似於效尤也。Meam in rogando verecundiam objurgavit 彼罪我之含羞向人焉。Flagris objurgari 受鞭。
Suggest a Translation
See an image
- to chide, scold, blame, rebuke, reprove: ad obiurgandum causa, T.: Caelium: me de Pompei familiaritate, moderately: cum obiurgarer, quod nimio gaudio paene desiperem.—To urge, adjure, exhort earnestly: (epistulā) me, ut firmior sim.
-
…κατασκεψόμενος καί τι σχεδὸν ἐλπίσας · ἀπογνοὺς δ ἀλόγως ἀπέστη ἐπειπών εἴκω · αἰσχρόν τοι δηρόν τε μένειν, meque obiurgavit vetere proverbio τὰ μὲν διδόμενα. reliqua vide et quantum fieri potest perspice. nos etsi annuum tempus prope iam…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…illa subeunda est offensio ut et utilitas in amicitia et fides retineatur ; nam et monendi amici saepe sunt et obiurgandi, et haec accipienda amice, cum benevole fiunt. sed nescio quo modo verum est, quod in Andria…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…mentem veniet quo modo eam effugere possimus, utemur. ad Brutum si quid scribes, nisi alienum putabis, obiurgato eum quod in Cumano esse noluerit propter eam causam quam tibi dixi. cogitanti enim mihi nihil tam videtur potuisse…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…scribis, ego vero nominatim petivi Curtio et mihi ipse Caesar nominatim Curtio paratum esse rescripsit meamque in rogando verecundiam obiurgavit. si cui praeterea petiero, id quod etiam Oppio dixi ut ad s illum scriberet facile patiar mihi negari…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…prosit nescio sed tamen quoad me vos sperare vultis vobis obtemperabo. nam quod me tam saepe et tam vehementer obiurgas et animo infirmo esse dicis, quaeso, ecquod tantum malum est quod in mea calamitate non sit ecquis umquam…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…risus facit ; civem bonum ludit et contra Caesarem sententias dicit, exspectationem corripit, Curionem prorsus Curionem non mediocriter obiurgatus ac repulsa se mutavit. praeterea, qui numquam in foro apparuerit, non multum in iudiciis versatus sit ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…prope iam delectantur omnes versari periucunde soleret, fuit in hac causa pertristis quidam patruus, censor, magister ; obiurgavit M. Caelium, sicut neminem umquam parens ; multa de incontinentia intemperantiaque disseruit. quid quaeritis, iudices ignoscebam…
Cicero, pro Caelio
-
…nolo ; ad quem, ut audio, pater hodie ad Saxa acrimonia. mirum quam inimicus ibat ut ego obiurgarem. sed ego ipse κεκέπφωμαι. itaque posthac. tu tamen vide quid de adventu meo censeas et τὰ ὅλα…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ingressus in causam, sperare videor tantum afuturam esse orationem meam a minima suspicione offensionis tuae, te ut potius obiurgem, quod iniquum in discrimen adducas dignitatem tuam, quam ut eam ego ulla contumelia coner attingere. tu continentiam…
Cicero, pro Plancio
-
…vesperi venissem, postridie ille ad me, nondum satis firmo corpore cum esset, mane venit. quem cum obiurgarem quod parum valetudini parceret, tum ille nihil sibi longius fuisse quam ut me videret. num quidnam inquam novi…
Cicero, Epistulae ad Familiares