obeo
obeo, to go, go to meet; meet death: die
BWL
Iulia died
Frieze-Dennison Vergil
Could not find obiret in Logeion dictionaries.
obiret Verb: imperfect active subjunctive 3rd singular of obeo
- I Neutr., to go or come to or towards, to come in, to go to meet, go against (mostly poet. and in post-Aug. prose).
- A In gen.: donec vis obiit, until force intervene, Lucr. 1, 222: dum acris vis obeat, id. 1, 247: obit infera Perseus in loca, Cic. Arat. 465 (Grot. 718): ad omnes hostium conatus, to go to meet, to oppose, Liv. 31, 21. —
- B In partic.
- 1 Of constellations, to go down, to set: abditur Orion, obit et Lepus abditus umbrā, Cic. Arat. 46, 3 (Grot. 716); Stat. S. 2, 1, 210: an sidera obirent, nascerenturve, Plin. 2, 26, 24, § 95.—Of the sun: in reliquis orientis aut obeuntis solis partibus, Cic. Rep. 6, 20, 22: in undis Sol fit uti videatur obire et condere lumen, Lucr. 4, 433.—Hence, to pass by: tres noctes, Plaut. Truc. 1, 1, 11 (32).—
- 2 Pregn., to fall, perish (syn.: occido, pereo, occumbo). —Of cities: et Agamede obiit et Hiera, Plin. 5, 31, 39, § 139; id. 5, 29, 31, § 117.— —Hence, to die: malo cruciatu ut pereas atque obeas cito, Plaut. Ep. 3, 4, 76 (512); Lucr. 3, 1045; tecum vivere amem, tecum obeam libens, Hor. C. 3, 9, 24: simul se cum illis obituros, Liv. 5, 39, 13: gaudio, to die of joy, Plin. 7, 53, 54, § 180: morbo, of a disease, id. 11, 37, 71, § 187; Vell. 2, 47, 2; 2, 102, 1; Tac. A. 3, 6; Suet. Aug. 63; id. Tib. 39; id. Ner. 3; Plin. Ep. 3, 7, 10; 6, 2, 5: voluntariā morte obiit, Suet. Galb. 3 fin.; Vell. 2, 8, 7; Eutr. 7, 17: morte subitā, id. 8, 15: repentinā morte, id. 10, 17; Ambros. Ep. 53, 3.—
- II Act. (freq. and class.), to go or come to a thing or place.
- A In gen.: Acherontem nunc obibo, Enn. ap. Paul. ex Fest. s. v. ob, p. 201 Müll. (Trag. v. 278 Vahl.): tantum restitisset urbis, quantum flamma obire non potuisset, to reach, Cic. Cat. 3, 10, 25.—
- B In partic.
- 1 To travel over or through; to wander through, traverse, visit: nec vero Alcides tantum telluris obivit, Verg. A. 6, 801: tantas regiones barbarorum pedibus obiit, Cic. Fin. 5, 29, 87: villas, to visit, id. Fam. 7, 1, 5: comitia, id. Att. 1, 4, 1: cenas, id. ib. 9, 13, 6. —
- 2 To run over with the eyes, to survey, review: oculis exercitum, to survey, Plin. Ep. 3, 7, 13: omnia visu, Verg. A. 10, 447.—In speaking, to go over, mention, recount: oratione omnes civitates, to enumerate, Cic. Verr. 2, 2, 51, § 125.—
- 3 To go around, surround, overspread, envelop (poet.): chlamydem limbus obibat Aureus, Ov. M. 5, 51: clipeum, Verg. A. 10, 482.—
- 4 To apply one's self to, to engage in, attend to any business or undertaking; to enter upon an office; to discharge, perform, execute, accomplish any thing: obeundi negotii studio tot loca adire, Cic. Imp. Pomp. 12, 34: hereditatum obeundarum causā, to enter upon, take possession of, id. Agr. 1, 3, 8: facinus, id. Cat. 1, 10, 26: pugnas, to engage in battle, Verg. A. 6, 167; Val. Fl. 3, 710: judicia, Cic. de Or. 1, 38, 173: legationem, to enter upon, undertake, id. Att. 15, 7; Nep. Dion. 1, 4: consularia munera, Liv. 2, 8: munus vigiliarum, id. 3, 6: publica ac privata officia, Just. 41, 3, 4: neque privatam rem ... neque publicam, Cic. Imp. Pomp. 17, 53: ne ad omnia simul obire unus non possit, Liv. 10, 25, 14: rusticum opus, Col. 12, 3: bella, Liv. 4, 7: sacra, id. 1, 20: imperia, to perform, execute, Stat. Ach. 1, 149.—
- 5 To meet: vadimonium, to meet one's bail, appear at the appointed time, Cic. Quint. 17, 54: diem, to appear on the day appointed, id. Lael. 2, 7; id. Phil. 3, 8, 29; id. Att. 13, 14, 1: annum petitiones tuae, i.e. to be a candidate the first year the law permits, id. Fam. 10, 25.—Hence, diem suum obire, to die: ea diem suom obiit, Plaut. Cist. 1, 3, 27 (148); Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 12, 2; Gell. 6, 8, 6; so, diem supremum, Nep. Milt. 7, 6; and simply, diem, Suet. Vesp. 1: mortem, Plaut. Aul. prol. 15; Cic. Phil. 5, 17, 48; hence, in the pass.: morte obitā (sc. ob rem publicam), id. Sest. 38, 83.—Hence, P. a. (ante- and post-class.): ŏbĭtus, a, um, for mortuus, dead, Liv. Andron. ap. Prisc. p. 869 P.: obiti, the dead: obitis libatione profunditur, Ap. de Mund. p. 68: OBITAE, Inscr. Orell. 2673.
I intr., ¶ 1 aller vers, devant : donec vis obiit Lucr. 1, 222, jusquʼà ce que se présente une force ; ad omnes hostium conatus Liv. 31, 21, 9, sʼopposer à toutes les tentatives des ennemis ¶ 2 descendre à lʼhorizon, se coucher [en parl. dʼun astre] : Cic. Rep. 6, 22 ¶ 3 sʼen aller, périr, mourir : Lucr. 3, 1045 ; Hor. O. 3, 9, 24 ; Liv. 5, 39, 13, etc. ; voluntaria morte Suet. Galba 4, se donner la mort.
II tr., ¶ 1 sʼapprocher de, atteindre, aliquid, qqch. : Cic. Cat. 3, 25 ¶ 2 visiter, parcourir : regiones pedibus Cic. Fin. 5, 87, parcourir des régions à pied ; fundos Cic. de Or. 1, 249, visiter ses propriétés ; oculis Plin. Min. Ep. 3, 7, 13, parcourir des yeux || passer en revue : omnes civitates oratione Cic. Verr. 2, 2, 125, passer en revue toutes les cités dans un discours || cenas Cic. Att. 9, 13, 6, courir les dîners ¶ 3 aller au devant de qqch., se charger de, sʼacquitter de : legationem Cic. Att. 15, 7, sʼacquitter dʼune légation ; facinus Cic. Cat. 1, 26, accomplir un crime ; negotium Cic. Pomp. 34, sʼacquitter dʼune tâche ; hereditates Cic. Agr. 1, 8, recueillir des héritages || vadimonium Cic. Quinct. 54, se rendre à lʼassignation ; diem Cic. Phil. 3, 20, être exact au jour fixé ; annum petitionis suæ Cic. Fam. 10, 25, 2, ne pas laisser passer lʼannée de sa candidature (se présenter juste lʼannée où la candidature est permise) ¶ 4 [en part.] diem suum Sulp. Ruf. d. Cic. Fam. 4, 12, 2 ; diem supremum Nep. Milt. 7, 6, ou diem seul Suet. Vesp. 1, mourir || mortem obire Cic. Phil. 9, 2, mourir ; morte obita Cic. Sest. 83, après la mort ¶ 5 [poét.] aller autour, entourer : chlamydem limbus obibat aureus Ov. M. 5, 51, une bande dʼor bordait la chlamyde, cf. Virg. En. 10, 483.
➳ parf. obit Lucr. 3, 1043 || ŏbīnunt = obeunt P. Fest. 189.
- 1. gaan naar, in [in infera loca];
- 2. tegemoet gaan of treden [ad hostium conatūs; ad omnia simul aan alle kanten tegelijk bezig zijn];
- 3. (v. hemellichamen) óndergaan; ➤ obeuntis solis partes;
- 4. (metaf.) sterven; ➤ tecum obeam libens (Hor.); II. tr.
- 1. gaan naar (m. acc.);
- 2. controleren [ordines; tentoria inspecteren; vigilias de ronde doen langs, inspecteren];
- 3. bezoeken, bereizen [provinciam; terras; urbes];
- 4. als deelnemer bezoeken, aanwezig zijn bij, deelnemen aan [comitia; nundinas; cenam];
- 5. bereiken; ➤ quantum flamma ~ non potuit;
- 6. monsteren, bekijken [omnia visu, oculis];
- 7. (in een redevoering) bespreken [omnes civitates oratione];
- 8. (poët.) (v. zaken) omgeven; ➤ maria obeuntia terras;
- 9. (metaf.) op zich nemen, ondernemen, aanvaarden [negotium; legationem; pericula; hereditatem; diem zich houden aan; facinoris locum tempusque op de geplande plaats en tijd v.d. daad aanwezig zijn; mortem of diem (supremum) een natuurlijke dood sterven]; ➤ morte obitā na de dood.
周圍。進。見人。成行。備。死。 — munus 盡本分。 — omnia per se 親身作各事。 — vigilias 看守。 — vadimonium 於限日赴案。 — diem vel tempus 於限日來。— comitia 與選官之 會議。— periculum 冒險。— mortem vel morte vel diem 死。逝。終。— caenas 遊寄食。— haereditatem 接受遺之家產。— cito 忽亡。— rem privatam 辦己私事。Campus obitur aqua 水周圍田。
Suggest a Translation
See an image
- to go, go to meet, go in opposition: infera in loca: ad omnīs hostium conatūs, L.—Of heavenly bodies, to go down, set: obit Lepus.—To fall, perish, die: tecum libens, H.: simul se cum illis obituros, L.—To go to, visit, betake oneself to: quantum (urbis) flamma obire non potuisset, reach: obeundus Marsya, qui, etc., H.—To travel over, wander through, traverse, visit: tantum telluris, V.: tantas regiones pedibus: cenas.—Of vision or speech, to run over, survey, review, recount: omnia per se, oversee in person, Cs.: omnia visu, V.: omnīs oratione meā civitates, enumerate.—To go over, surround, overspread, envelop: obeuntia terras maria, V.: chlamydem limbus obibat Aureus, O.: ora Pallor obit, O.—To address oneself to, engage in, enter upon, undertake, execute, accomplish: hereditatum obeundarum causā, entering upon: pugnas, V.: iudicia: ad consularia munera obeunda, L.: tot simul bella, L.—To meet: vadimonium, appear at the appointed time: diem edicti, appear on the day: annum petitionis tuae, i. e. be a candidate the first year the law permits: diem suum obire, die: diem supremum, N.: mortem, T.: morte obitā, after death.
-
…studium meditati illi sunt qui feruntur labores tui, iacere humi non solum ad obsidendum stuprum verum etiam ad facinus obeundum, vigilare non solum insidiantem somno maritorum verum etiam bonis otiosorum. habes ubi ostentes tuam illam praeclaram patientiam famis…
Cicero, in Catilinam
-
…partibus eius discidium parere et nexus exsolvere posset. quod nunc, aeterno quia constant semine quaeque, donec vis obiit, quae res diverberet ictu aut intus penetret per inania dissoluatque, nullius exitium patitur natura videri. Praeterea quae…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…imo Phoebe, graves Troiae semper miserate labores, Dardana qui Paridis direxti tela manusque corpus in Aeacidae, magnas obeuntia terras tot maria intravi duce te, penitusque repostas Massylum gentes praetentaque Syrtibus arva, iam tandem Italiae fugientis prendimus…
Vergil, Aeneid
-
…quae res nobis vigilantibus obvia mentes terrificet morbo adfectis somnoque sepultis, cernere uti videamur eos audireque coram, morte obita quorum tellus amplectitur ossa. Nec me animi fallit Graiorum obscura reperta difficile inlustrare Latinis versibus esse, multa novis…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…aere ciere viros, Martemque accendere cantu. Hectoris hic magni fuerat comes, Hectora circum et lituo pugnas insignis obibat et hasta postquam illum vita victor spoliavit Achilles, Dardanio Aeneae sese fortissimus heros addiderat socium, non inferiora secutus…
Vergil, Aeneid
-
…inter se quia nexus principiorum dissimiles constant aeternaque materies est, incolumi remanent res corpore, dum satis acris vis obeat pro textura cuiusque reperta. haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes discidio redeunt in corpora materiai…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…abessem, puer Acidim obviam mihi venit cum codicillis, in quibus erat scriptum paulo ante lucem Marcellum diem suum obisse. ita vir clarissimus ab homine deterrimo acerbissima morte est adfectus, et, cui inimici propter dignitatem pepercerant ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, liberis populis quam acerba, quam formidolosa, quam quaestuosa concursatio x viralis futura sit, non videtis hereditatum obeundarum causa quibus vos legationes dedistis, qui et privati et privatum ad negotium exierunt non maximis opibus neque summa auctoritate…
Cicero, de Lege Agraria
-
…et manus incidisset, non liberi defleti, non fortunae omnes a victoribus possiderentur. qui, si mortem tum obisset, in amplissimis fortunis occidisset, is propagatione vitae quot, quantas, quam incredibilis hausit calamitates haec morte effugiuntur…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…fero atque eum quem dilexi perisse indignor ; aiunt enim patriam amicitiae praeponendam esse, proinde ac si iam vicerint obitum eius rei p. fuisse utilem. sed non agam astute ; fateor me ad istum gradum sapientiae non pervenisse…
Cicero, Epistulae ad Familiares