odoramentum
ŏdōrāmentum, i, n. [odoro],
- an odoriferous substance, a perfume, spice, balsam (post-Aug.), Col. 11, 2: pretiosiora, Plin. 15, 7, 7, § 29: STATVTA EX HS., etc., Inscr. Orell. 4413: phialae plenae odoramentorum, Vulg. Apoc. 5, 8.
odōrāmentum, ī, n. (odoro), wohlriechende Spezereien, Räucherwerk, Balsam usw., Plur. bei Colum. 11, 2, 71. Plin. 15, 29. Cael. Aur. de morb. acut. 2, 9, 37 u. 42. Vulg. Isai. 39, 2. Augustin. serm. 136, 3 Mai. Corp. inscr. Lat. 11, 1088 (Plur.).
putor et caligo ‥ ~is fugantur nectareis
quae enim Graece aromata Latine ~a vocantur
conficite meditando dulcia nectaris edulia de ~is variorum flosculorum
verum percurrunt bibulas nares incomparabilia ~a, omnem suavitatem spirantia
flores camomille, nenufar, camphora sunt apponenda in ~is suis
quomodo quedam ~a in calido cibo ut rosa, mirtus, refrigerium sint rerum?
libans Deo plenas ~orum orationalium fialas aureas
emuli ejus ex vivificis ~is hauserunt sibi odorem mortis