odorativus
ŏdōrātīvus, a, um, adj. [odoro],
- fragrant, odoriferous (post-class.): semen, App. Herb. 79.
odōrātīvus, a, um (odoro), riechend, wohlriechend, herba, Ps. Apul. herb. 79 extr.
hec virtus sc. ~a [] viget in quadrupedibus : Trevisa of smellinge
vis autem ~a organum habet, duas carunculas similes capitibus mamillarum
ŏdōrātīvus, a, um, qui a de lʼodeur : Ps. Apul. Herb. 79.