odorarius
ŏdōrārĭus, a, um, adj [odor],
- of or for perfuming (post-Aug.): odoraria myrrha, Plin. 12, 16, 35, § 70: MAGISTER, a vender or preparer of spices, Inscr. Rhein. cl. 11, n. 81; cf.: odorarius, ἀρωματοπώλης, Gloss. Phil.
odōrārius, a, um (odor), zum Räuchern dienlich, murra, Plin. 12, 70.
ŏdōrārĭus, a, um (odor), qui concerne les odeurs : Plin. 12, 70 || subst. m. , parfumeur : Gloss. Phil.