odium

odi odioque sum Romanis
I hate and I am hated by the Romans

odium , iī, n.: hatred, 1.361; animosity, enmity, 2.96, et al. (ōdī)

ŏdĭum, ii, n. [odi] (syn.: simultas, inimicitia)

• Lit., hatred, grudge, illwill, animosity, enmity, aversion: odium (est) ira inveterata, Cic. Tusc. 4, 9, 21: in odium alicujus irruere, to become hated by him, to incur his hatred, Cic. Verr. 1, 12, 35: non publico modo sed privato etiam odio invisus atque infestus Romanis, Liv. 36, 39, 15.—Odio alicui esse, as pass. of odi (cf. odi fin.): quod viro esse odio videas, tute tibiodio habeas, to be hateful, displeasing to, Plaut. Men. 1, 2, 2 (111): odi odioque sum Romanis, Liv. 35, 19, 5: quid faceres, si quis docuisset te ut sic odio esses mihi? Plaut. Trin. 2, 1, 6 (228): pervenire in odium Graeciae, to incur, Nep. Lys. 1, 3: omnibus odio venire, to become hated, Plin. 28, 8, 27, § 106: odium est mihi cum aliquo, I am at enmity with him, Cic. Prov. Cons. 10, 24: esse odio civitati, to be hateful to, id. Fam. 12, 10, 3: huic odio nemus est, Ov. M. 2, 438: tibi est odio mea fistula, Verg. E. 8, 33: quo sit in odio status rerum, Cic. Att. 2, 22, 1: esse alicui in odio, to be hated by, id. ib. 2, 21, 1: magno odio in aliquem ferri, to be greatly imbittered against, Nep. Att. 10, 4; Liv. 41, 23, 11: alicujus subire, to incur one's hatred, Cic. Att. 11, 17, 2: gerere adversus aliquem, to bear, Plin. 8, 18, 26, § 68: quaerere, Ov. M. 13, 756; Sall. J. 3, 3: movere, to excite, Ov. Am. 3, 11, 43: saturare, to sate, satisfy, Cic. Vatin. 3, 6: magnum odium Pompeii suscepistis, have brought upon yourselves, have incurred, id. Att. 6, 1, 25: struere, to cause, raise, excite, id. de Or. 2, 51, 208: concitare, id. Inv. 1, 53, 100: exercere, Ov. M. 9, 275; 5, 245: placare, to appease, Cic. Dom. 17, 44: restinguere, id. Rab. Post. 6, 13.—With obj. gen.: magnum me cujuspiam rei odium cepit, I have conceived a great aversion for, Cic. Phil. 2, 36, 91: suscipere odium erga aliquem, Nep. Dat. 10, 3: odio habere (postclass.), to hate, Vulg. Johan. 15, 25 et saep.: odium jejunum, on an empty stomach, Juv. 15, 51.—
• • • 2 Ofinanim. things: odium raphanis cum vite maximum refugitque juxta satos, aversion, antipathy, Plin. 19, 5, 26, § 187; 2, 103, 106, § 225: quercus et olea tam pertinaci odio dissident, id. 24, 1, 1, § 1.—
• II Transf.
• • A In gen., the object of hatred; hence, an offence, annoyance, disgust, said of persons or things: optume odio's, you are an offence to me, I cannot bear you, Plaut. Truc. 1, 2, 23 (117): deorum odium atque hominum, id. Rud. 2, 2, 13 (318): populi odium, id. Mil. 3, 3, 48 (922): Antonius, insigne odium omnium hominum vel deorum, Cic. Phil. 14, 3, 8: omnium populorum, Just. 11, 3, 10: neque agri, neque urbis odium me umquam percipit, disgust, Ter. Eun. 972.—
  • B As a quality, offensive conduct or language, importunity, insolence, vexatiousness: cum horas tres fere dixisset, odio et strepitu senatus coactus est aliquando perorare, by the disgust they expressed, Cic. Att. 4, 2, 4: tundendo atque odio denique effecit senex, by his tiresome, incessant preaching, Ter. Hec. 123: cum tuo istoc odio, with your hateful, perverse conduct, id. ib. 134; cf. Plaut. As. 2, 4, 40 (446); 5, 2, 71 (921): odio qui posset vincere regem, in insolence, Hor. S. 1, 7, 6.

ōdīum, ii, n., i. q. odeum, q. v.

1. odium, iī, n. (v. odio, s. ōdī), I) subj. = der Haß, der Widerwille, die Abneigung, Feindschaft (Ggstz. amor, benevolentia, gratia, favor), Plur. odia, auch = Äußerungen-, Regungen des Hasses, m. Ang. gegen wen? durch in od. erga od. adversus m. Akk., odium in omnes, Cic.: in Romanos, Römerhaß Vell.: alcis odium in mulieres, Weiberhaß, Gell.: nota in eum Seiani odia, Tac.: odium erga Romanos, Römerhaß, Nep.: adversus Persea, Liv.: adversus hostes, Val. Max.: adversus iustos, Lact.: durch inter, zB. intestinum inter patres plebemque odium, Liv.: procerum odia inter se, Iustin.: durch obj. Genet., odium Autronii, gegen A., Cic.: vestri, gegen euch, Cic.: odium regis, gegen den König, Iustin.: odium mulierum, gegen die W., Cic.: defectionis, wegen des A., Caes. (vgl. Drak. Liv. 41, 23, II): durch Adi., odium decemvirale, gegen die Dezemvirn, Liv.: bes. durch das Pronom. poss., odium tuum, gegen dich, Ter.: odium nostrum, gegen uns, Ov.: vestrum, gegen euch, Liv. – odium acerbum, acerbissimum, Cic.; anceps, bei beiden Parteien, Liv.: capitale, Cic.: compressum (verhaltener) atque tacitum, Cic.: diuturnum, Cic.: hereditarium in alqm odium, Vell. (vgl. velut hereditate relictum paternum odium erga Romanos, Nep.): odium hostile, Iustin.: implacabile, Nep.: inexorabile, Ov.: inexpiabile, Liv.: iuiustum, Cic.: odium penitus insitum, Cic.: odium omnium iustum et iam diu tibi debitum, Cic.: odia iusta, Quint.: illius nefarium in omnes odium, Cic.: odium novercale, Aur. Vict.: odia novercalia, Tac. u. Iustin.: odium paternum, Iustin.; odium in Romanos perenne, Aur. Vict.: huius perpetuum odium erga Romanos, Nep.: odia pertinacia, Tac.: odium privatum, Vell.: odia privata, Cic.: odium recens, Liv. – accensus odio, Liv.: agitare odium adversus alqm, Tac.: ardere odio alcis, Cic.: tantum cepisse odium regni, ut etc., Cic.: audivi cepisse odium tui Philumenam, Ter.: colligere alci odium (vom Unglück), Caes.: conciliare alci odium, Quint.: concitare odium, Quint., magnum odium, Cic.: concoquere odia, Cic.: non consentire in odio Crassi (gegen Kr.), Auct. b. Alex.: odium in rem publicam et in omnes bonos conceptum iam diu continere (in sich tragen), Cic.: omnium in se gentium non solum odia, sed etiam arma convertere, Cic.: in odium se ira convertit, Petron.: creare odium, Cic.: demovere odium a nobis ac nostris (Ggstz. struere odium in alios), Cic.: deponere odium, Nep., omnia privata odia, Cic.: differre odium regis (gegen den K.) in vindictae occasionem, Iustin.: capitali odio ab alqo dissidere, Cic.: difficulter odia dissimulare, Auct. b. Alex. – odio esse alci, von jmd. gehaßt werden, jmdm. lästig, unausstehlich sein, viro odio esse, Plaut.: odio es mihi, ich kann dich nicht ausstehen, Plaut.: odi odioque sum Romanis, ich hasse die R. u. werde von ihnen gehaßt, Liv.: numquam tanto odio civitati Antonius fuit, quanto est Lepidus, Cic.: cui Tubuli nomen odio non est? Cic.: ei summo esse odio nomen populi Romani, Hirt. b. G. – in odio esse, gehaßt werden, Cic.: in odio esse alci od. in odio esse apud alqm, von jmd. gehaßt werden, Cic. – quod mihi cum P. Clodio odium fuit, nisi quod etc.? warum habe ich den P. Clodius gehaßt? Cic. – efferati odio irāque, Liv.: quod adversus Persea odium Romanorum ut maturius erumperet, Liv.: effundere omne odium, Cic.: exercere (auslassen) inexorabile odium, Ov.: exercere hereditarium in alqm odium, Vell.: exercere odium in prole paternum, den H. gegen den V. an dem Sohne auslassen, Ov.: explere odium factis simul dictisque, Liv.: explere odium sanguine inimici, Cic.: deinde suum, Memmii, Metelli odium exprompsit, ließ sich darüber aus, wie er, wie M. usw. (den Cäsar) haßte, Cic.: exstinguere odium (Ggstz. incendere odium, im Bilde), Cic.: magnum odium video cum crudelissimo excidio exstitisse, Cic.: odium turpitudo iudici facit, Quint.: tanto odio ferebatur in Caesarem, ut etc., Nep.: flagrare odio, von H. entbrannt sein, Cic.: flagrant odio tua pectora nostro (gegen mich), Ov.: civitas intestino inter patres plebemque odio flagrabat, Liv.: cameli odium gerunt adversus equos naturale, haben eine angeborene Abneigung gegen die Pf., Plin.: odium habere, gehaßt werden, Sen.: odii nihil habet, gehaßt wird er gar nicht, Cic.: propter morum differentiam odium habet, Petron.: aber gemitu et maestitia declaravit, quantum haberet odium servitutis, wie sehr er die Kn. haßte, Cic.: odium illud, quod habuit (hegte) in equestrem ordinem, Cic.: alqm sibi odio habere, jmd. hassen, Plaut.: inflammare odium suum (Ggstz. lenire), Cic.: odia improborum, quae iam exstincta erant, rursus in nos incendamus, Cic.: ex petitione pontificatus odio incensus, Sall.: incurrere in odia hominum, Cic.: inest hoc tempore haud obscurum odium atque id insitum penitus et inustum animis hominum amplissimorum, Cic.: insigne adversus Persea odium Romanomm fecit, er gab deutlich zu erkennen, Liv.: intendere odium, noch mehr hassen, Tac.: irritare iram et odium, Liv.: irruere in odium offensionemque rei publicae, Cic.: laborare odio apud hostes, Liv.: odium precibus mitigari potest, Cic.: mittere (fahren lassen) ac finire odium, Liv.: asperitas odium saevaque bella movet, Ov.: patefecit odium suum in me, Cic.: pervenire magnum od. maximum in odium alcis, Nep.: non ut odio permotus videar, Cic.: placavi odia improborum, Cic.: ponere decemvirale odium, Liv.: omne odium in me profudistis, habt an mir ausgelassen, Cic.: odium, quod in ipsum attulerunt, id in eius imaginem et simulacrum profuderunt, Cic.: quaerere causam odii, Liv.: remittere privata odia publicis utilitatibus, Tac.: restinguere odium alcis, Cic.: odium diuturnum saturare cupere, Cic.: Flacci sanguine illius nefarium in omnes odium saturare, Cic.: sedare odium, Cic.: eius ista odia non solum sorbere (verschlucken), sed etiam concoquere (verdauen), Cic.: struere in alios odium (Ggstz. a nobis ac nostris demovere), Cic.: subire odium alcis, Cic.: suscipere odium in alqm, Auct. b. Alex., implacabile odium in alqm, Nep.: aber in eo magnum odium Pompei suscepistis, damit habt ihr euch bei P. sehr verhaßt gemacht (sehr schlecht empfohlen), Cic.: a Tyria collectum paelice (den gegen das tyr. K. gefaßten) transfert in generis socios odium, Ov.: quid opus est armis, inter quos odia sublata sunt, Curt.: venire in odium, verhaßt werden, Cic.: venire alci in acerbissimum odium, sich bei jmd. aufs bitterste verhaßt machen, Cic.: si iudicium posterorum in odium vertit (umschlägt), Tac.: vincere odium, Cic.: vitare odium neminem lacessendo, Sen.: omnium odio vivere, allen verhaßt leben, Eutr.: nomen imperii in commune odium orbis terrae vocabatur, wurde dem gemeinsamen H. des E. bloßgestellt, Cic.: cum is non suo crimine, sed multorum vitio sit in quoddam odium iniustum vocatus, manches Gehässige ungerechterweise aufgebürdet worden ist, Cic. – dah. a) übtr., die Abneigung, der Widerwille eines lebl. Ggstds., odium raphanis cum vite, Plin.: quercus et olea pervicaci odio dissident, Plin. – b) meton., der Gegenstand des Hasses, der Haß, der Verdruß, der Abscheu, eine unausstehliche Person, ein hassenswerter Mensch (s. Brix Plaut. mil. 923), deorum odium atque hominum, Plaut. rud. 319: populi odium, Plaut. mil. 923: L. Antonius, insigne odium (ein besonderer Gegenstand des Hasses) omnium hominum vel, si etiam di oderunt quos oportet, deorum, Cic. Phil. 14, 8: quam ob rem odium eos omnium populorum esse, Iustin. 11, 3, 10: cum tua religione, odium, nodum in scirpo quaeris, Ter. Andr. 941. – II) objekt. = das Verdrießliche, Unangenehme bei einer Person od. Sache, die Unannehmlichkeit, der Ekel, a) übh.: neque agri neque urbis odium me percipit, ich werde überdrüssig, Ter.: ne novi verbi assiduitas odium pariat, Cornif. rhet. – b) insbes., v. Pers., gehässiges, lästiges, widerwärtiges (unausstehliches) Wesen, -Benehmen, Unwille, Grimm, actor mihi cor odio sauciat, Plaut.: cum tuo istoc odio, Ter.: odio et strepitu senatus coactus est perorare, Cic.: tundendo atque odio effecit, durch das verdrießliche, unaufhörliche Vorpredigen, Ter.: odio tuo me vinces, Ter.: odio qui posset vincere regem, Hor.: quod erat odium! quae superbia! Cic.

2. ōdīum, īī, n., s. ōdēum.

odium [CL] 1 dislike, distate, hatred, aversion; b (w. obj. gen.); c (w. prep. & acc.); c (w. prep. & acc.); d (as pred. dat.); e (pl.). amore, odio, timore ‥ saepe judicum integritas violatur Ps.-Bede Collect. 149; non solum suum proprium odium mereretur ut a reginali solio proiceretur Asser Alf. 13; auditores in benevolentiam ‥, adversarii ‥ in odium, invidiam ‥ ducendi sunt Adel. ED 21; hereditarium sui cordis odium ‥ occultantes Andr. S. Vict. Dan. 56; clementia est virtus per quam refrenatur impetus odii T. Chobham Praed. 256.  b odium veritatis ‥ amorque mendacii Gildas EB 21; amorem justitiae et odium poenae Anselm (Casus Diab. 24) I 271; excitans eum etiam ad odium sui Ailr. Serm. 35. 15.  c 800 et multum me amat; totumque odium, quod habuit in me, versum est in caritatis dulcedinem Alcuin Ep. 208; s1139 ex veteri odio in Alanum W. Malm. HN 473 p. 31; propter odium quod erga fundatores illius cenobii ferebat, plures molestias ‥ inferebat Ord. Vit. III 3; in Anglos ‥ ex innato Normannorum invectus odio Gir. GE II 36.  d fuerit Anglis stupori, Britonibus odio, utrisque exitio W. Malm. GR I 17.  e interiora mentis ab odiorum sorde ‥ expurgare Bede Prov. 985; veteranis eum odiis etiam mortuum insequebantur Id. HE III 11 p. 148. 2 a (odio habere w. acc.) to hate. b (odio capere w. acc.) to take an aversion to. c (in odium ducere or concitare) to incite to hatred. a odio habebat et dispiciebat eos Bede HE III 21 p. 170; potuit odio haberi, irrideri, conspui Ailr. Serm. 30. 14; aliqui odio habent quos diligunt Balsh. AD 102; insuper passer habet naturam oportunam anachorite, licet odio habeatur [ME: hatie],viz. morbum caducum AncrR 58; associaverat sibi ‥ quoscumque callebat habuisse avunculum suum odio Eul. Hist. II 360; qui odio habet rapinam Meaux I 239.  b virgo ‥ cepit odio Sigismondum Liv. Op. 30.  c quos ‥ in odium nominis Christiani concitant Bede Ep. Cath. 74; in odium ducentur, si quod eorum spurce, superbe, ‥ factum proferetur Alcuin Rhet. 20; clementia qua refrenatur mens temere in alicujus odium concita Eadmer Virt. 582D. 3 (leg.) malice, hatred; b (in name of common law writ De Odio et Atia). si laicus alterum occiderit odii meditatione, si non vult arma relinquere, peniteat vij annos, sine carne et vino iij annos Theod. Pen. I 4. 4; 1178 convictus fuit quod pro odio appellasset Tomam Pipe 104.  b 1227 si ‥ rectati sint Odio et Athia et non eo quod ‥ culpabiles sint (v. atia); utrum appellati essent Odio vel Atya Bracton 123 (v. atia); 1275 par bref le rey kest appele Odio & Atia (Stat. Westm.) StRealm I 29; c1280 De Odio et Atia ‥ rettatus sit vel appellatus sit de morte illa odio et atia (Reg. Brev.) E. Writs 66; 1285 habeant breve de Odio et Atya sicut in Magna Carta dictum est (Stat. Westm.) StRealm I 85. 4 expression of hatred, curse. in amicum odia et maledicta congeminent Ailr. Spir. Amicit. III 43. 685; 1189 si quis autem socio oppbrobrium aut convitia aut odium Dei injecerit, quot vicibus ei convitiatus fuerit, tot uncias argenti ei det (Ch.) Foed. I 65.

1 ŏdĭum, (7) ĭī, n. (odi), haine, aversion [contre qqn, contre qqch., avec gén. ou in, erga, adversus et acc.] : odium Cæpionis Cic. de Or. 2, 199 ; multarum ejus in me injuriarum Cic. Fam. 1, 9, 20, haine contre Cæpion, haine de ses nombreuses injustices à mon égard, cf. Cic. Phil. 2, 91 ; vestri Cic. Phil. 4, 4, haine contre vous ; in aliquem Cic. Att. 14, 13 b, 3 ; Fl. 95, etc. ; erga aliquem Nep. Dat. 10, 3 ; adversus aliquem Plin. 8, 68 || [gén. subj.] haine éprouvée par qqn : Antonius, odium omnium hominum Cic. Phil. 14, 8, Antoine, objet de la haine de tous les hommes, cf. Cic. Vat. 39 ; Off. 2, 54, etc. ; meum odium Cic. Mil. 78, la haine que jʼéprouve || odio esse alicui Cic. Fam. 12, 10, 3 ; in odio esse alicui Cic. Att. 2, 21, 1 ; in odio esse apud aliquem Cic. Pomp. 65, être un objet de haine pour qqn, être haï de qqn ; odii nihil habet Cic. Q. 3, 9, 3, il nʼest pas du tout détesté ; quod mihi odium cum P. Clodio fuit ? Cic. Prov. 24, quel sujet de haine avais-je contre P. Clodius ? ; v. venire, vocare || [qqf.] importunité, conduite odieuse, manières déplaisantes : Ter. Phorm. 849 ; Hor. S. 1, 7, 6.

2 ōdīum, īī, n. , v. odeum.

odium , ii. n.
恨。記仇。嫌傾。Odio (dat.) habere 恨之。Securus odii 不怕人恨。

Suggest a Translation
See an image

odium ī, n

• 1 OD-, hatred, grudge, ill-will, animosity, enmity, aversion: veritas odium parit, T.: odium (est) ira inveterata: in odium populiR.inruere, incur the hatred: eorum odium subire: magnum odium Pompei suscepistis: inperatoribus odia conligere, Cs.: struere, excite: exercere, O.: placare, appease: quod mihi odium cum Clodio fuit?what quarrel had I?: tanto in odio est omnibus, is so hated by: tanto odio ferebatur in Ciceronem, was so imbittered against, N.: in Romanos odii regnum posuerat praemium, had offered as a prize for hostility, L.: urbis odium me percipit, T.: ardens odio vestri: odium ieiunum, on an empty stomach, Iu.—An object of hatred, offence, aversion, nuisance: Antonius, insigne odium omnium: qui amat quoi odio ipsus est, one who hates him, T.: odi odioque sum Romanis, I hate and am hated by, L.: tibi est odio mea fistula, V.—Discontent, dissatisfaction, disgust: odio suarum rerum mutari omnia student, S.: Cui placet alterius sua est odio sors, H.—Offensive conduct, odious language, importunity, insolence, vexatiousness: odio et strepitu senatūs coactus est perorare: Tundendo atque odio, by insolent importunity, T.: cum tuo istoc odio, with that hateful conduct of yours, T.: odio vincere Regem, in insolence, H.