opertus
opertus, hidden, concealed
ŏpertus, a, um, Part. and P. a., from operio.
ŏpertus, ūs, m. [operio],
- a covering (post-class.), Ap. Apol. p. 310, 15; Macr. S. 7, 9, 26.
opertus, ūs, m. (operio), die Umhüllung, Verschleierung, Dat. opertui, Apul. apol. 56: Abl. opertu, Macr. sat. 7, 9, 26. Paul. Nol. carm. 20, 282.
1 ŏpertus, a, um, part. p. de operio.
2 ŏpertŭs, ūs, m. , ce qui couvre : Apul. Apol. 56 ; Macr. Sat. 6, 26 || [fig.] voile : P. Nol. Carm. 20, 287.
opertus , a, um. part. p. v. operio.
暗。密满。銷上者。埋者。— praeda 擕大贓。— dedecore 甚失顔。Operta. (plur.) 密事。難曉之亊。
Suggest a Translation
See an image
暗。密满。銷上者。埋者。— praeda 擕大贓。— dedecore 甚失顔。Operta. (plur.) 密事。難曉之亊。
Suggest a Translation
See an image
opertus
adj.
- P. of operio, hidden, concealed: res: bella, V.: cineres, H.—As substn., a secret place: telluris operta subire, depths, V.: Bonae Deae.—A dark saying, secret: Apollinis operta: operta recludit (ebrietas), H.