operose
operose, painfully, laboriously, carefully
ŏpĕrōsē, adv., v. operosus fin.
operōsē, Adv. (operosus), mit großer Mühe, mühsam, mit vieler Arbeit, Cic. u.a.: op. nihil agere, Sen. – sensus hominum operosius occupati sunt, Sen. de brev. vit. 9, 1: dicemus operosius, genauer, Plin. 18, 238.
media [catena ] que ~ius elaborata erat, illibata duravit
hec urbs dives est et antiqua, in plano sita, ~e munita
ad machinas ~e componendas ‥ insudavit
sit ‥ vobis ecclesie causa et domini Cantuariensis ~ius commendata
ut quod ultro faciunt et dictant hominibus faciendum ~e dissimulent
ille error est eo ‥ ~ius destruendus
ŏpĕrōsē (13) (operosus), adv., avec peine, laborieusement : Cic. Or. 149 ; -ius Sen. Brev. 9, 1 || avec soin, précision : -ius Plin. 18, 238.
operōsē
adv.
- operosus, painfully, laboriously, carefully: fieri: vina condita, O.