About
Menu

opertorius

opertorius [CL as sb. n.] 1 (as adj.) that covers. illa ‥ partem glutinati salis ‥ arripiens in aquam offertoriam [v. l. opertoriam] levi rasura mittebat Felix Guthl. 53 p. 168. 2 (as sb. n.) thing that covers, a covering; b (w. ref. to garment or sim.); c (w. ref. to cover for tomb or shrine). ~ium, coopertorium, operimentum Osb. Glouc. Deriv. 403; replicato versus pedes oportorio, in lecto suo religiose resideat Ord. Ebor. I 30.  b 1172 pro j ~io ad opus regis Pipe 86; 1184 pro pelliciis et ~iis grisiis et pro j penula de bissis Pipe 134; adduxerat ‥ equos dextrarios ‥ amictos ~iis distinctis floribus et coloribus W. Fitzst. Thom. 119.  c tertio ‥ die ‥ vix aediculam et ~ium accubantis ducis confecere Gosc. Transl. Aug. 20A.

Saved

Recent