operor
operor, to work, labor, toil, take pains, be busied, devote oneself
operor , ātus sum, 1, dep. n.: to work; be occupied with, engaged in (w. dat.), 3.136; of religious rites, to sacrifice. (opus)
ŏpĕror (collat. form ŏpĕro, Cassiod. Hist. Eccl. 10, 33; Commod. 30, 14), ātus, 1, v. dep. n. [opus], to work, labor, toil, take pains; to be busied (not in Cic. or Caes.).— Constr. absol. or with dat.
- I Lit.
- A In gen.
- α Absol.: seniores (apes) intus operantur, Plin. 11, 10, 10, § 21: servi, qui operari in agro consueverunt, Dig. 28, 5, 35. —
- β With dat., to bestow pains upon a thing; to devote one's self to, be engaged in or occupied with a thing (mostly poet. and in post-Aug. prose): reipublicae, Liv. 4, 60, 2: conubiis arvisque novis operari, Verg. A. 3, 136: ornandis capillis, Ov. Am. 2, 7, 23: in cute curandā, Hor. Ep. 1, 2, 29: textis Minervae, Tib 2, 1, 65: materiis caedendis, Tac. H. 5, 20: studiis litterarum, id. A. 3, 43: scholae, Quint. 10, 3, 13; Suet. Claud. 19: auditioni in scholis, Plin. 26, 2, 6, § 11; Val. Max. 8, 7, 4 ext.: rebus domesticis, Col. 12, 4, 3: reipublicae, Dig. 48, 5, 15.—
- B In partic., in relig. lang., to serve the gods, perform sacred rites, to honor or celebrate by sacrifices (for which: operam dare rebus divinis, Cic. Leg. 2, 11, 26): operari est deos religiose et cum summā veneratione sacrificiis litare, Non. 523, 9; Pompon. ap. Non. 523, 13: illum Dianae sanctum diem, Afran. ib. 14: sacra refer Cereri laetis operatus (= sacrificans) in herbis, Verg. G. 1, 339; cf.: Cynthia jam noctes est operata decem, Prop. 2, 33, 2 (3, 31, 2); and: mulier justis operata sacris, Hor. C. 3, 14, 6: sacris, Liv. 1, 31, 8: superstitionibus, id. 10, 39, 2: viditque se operatum, et sanguine sacro respersa praetexta, Tac. A. 2, 14. Vesta, fave: tibi nunc operata resolvimus ora, the mouth devoted to thee, Ov. F. 6, 249: janua matutinis operatur festa lucernis, Juv. 12, 92.—
- II Transf.
- 1 To work, have effect, be effectual, to be active, to operate (post-class.): nihil denique praetermitteret, quod ad crudelitatem videretur operari, to be effectual, Capitol. Maxim. 13: ad sui dispendium, to avail, Cod. Just. 5, 12, 7: venenum operatur, operates, Lampr. Commod. 17.—
- 2 Act. (eccl. Lat.)
- α To work, carry into effect, administer: justi tiam, Lact. 6, 12, 38; 6, 13, 4; 6, 24, 4: scelus, Vulg. Lev. 20, 12: miracula, Ambros. in Luc. 4, § 47.—
- β To work, produce by working, cause: in vobis sollicitudinem, Vulg. 2 Cor. 7, 11: mortem, id. ib. 7, 10: gloriae pondus, id. ib. 4, 17: opera, id. Joan. 9, 4.— Hence,
- A ŏpĕrans, antis, P. a., active, efficient, effectual (post-Aug.): operantes apes spectare, Plin. 21, 14, 47, § 80.—Comp.: bonitas operantior, Tert. adv. Marc. 2, 4.— Neutr. adv.: aridas vaporationes operantius mederi quam cataplasmata, Cael. Aur. Acut. 3, 8, 89.—Sup.: clysteres adhibere operantissimos, Cael. Aur. Acut. 2, 39.—
- B ŏpĕrātus, a, um, P. a.
- 1 Pass., performed, effected (eccl. Lat.): tot charismata perperam operata, Tert. Praescr. 29.—
- 2 Act., efficacious, effective: fallaciae vis operatior, Tert. Anim. 57.
operor, ātus sum, ārī (opus), I) v. intr. werktätig sein, arbeiten, beschäftigt sein, A) eig., konstr. mit in u. Abl. od. m. bl. Dat. commodi od. absol., a) als t. t. des Landbaues = arbeiten, in agro, ICt.: aratorem conspexit quendam operantem, Lact.: u. bes. von den Bienen, seniores intus operantur, Plin.: excrementa operantium intus egerunt, Plin. – b) als t. t. der Religionsspr., tätig sein, und zwar m. Dat. einer gottesdienstlichen Handlung = sie verrichten, ihr obliegen, sacris, Hor. u. Liv.: celebrandis Fornacalibus, Lact.: superstitionibus (abergläubischen Gebräuchen), Liv.: aliis (prodigiis) procurandis, die anderen Zeichen sühnen, Liv. – oder mit Dat. einer Gottheit = ihr dienen, opfern, deo, Tibull.: Tartareo Iovi, Sil.: Libero Patri, Curt.: Vesta, fave, tibi nunc operata resolvimus ora, dir dienenden, dir ergebenen Mund, Ov. – absol. = ein Opfer verrichten, opfern, der Gottheit dienen, Prop., Tac. u.a.: laetis operatus in arvis, indem du opferst auf fröhlichen Auen, Verg. – dah. bei Eccl. opfern = Almosen spenden, Cypr. u.a. – c) übh. mit etw. beschäftigt sein, einer Beschäftigung obliegen, etwas pflegen, in cute curanda, Hor.: in excolendo iure amicitiae, Val. Max. – caedendis materiis, Tac.: scholae, Quint.: studiis Dianae, Ov.: studiis liberalibus, Tac.: studiis litterarum, Val. Max.: capillis ornandis, Ov.: conubiis arvisque novis, mit Ehen und Ackerverteilung, Verg. – Partiz. subst., α) operantes, die Schanzarbeiter, Tac. ann. 1, 64. β) operati, die Grubenarbeiter, Plin. 33, 70. – B) übtr., v. Lebl. = tätig sein, wirken, a) physisch, quod (venenum) cum minus operaretur, Lampr.: hoc modo etiam bulbi ex aqua cocti operabuntur, Prisc. – b) geistig, quod ad crudelitatem operari videretur, Capit.: pactum non debere ad sui dispendium operari, gelten, Cod. Iust. – II) v. tr.: 1) bearbeiten, quanti operantur terram et exercent vomere, Hieron. epist. 129, 2. – 2) ausarbeiten, verfassen, Graecam scripturam, Augustin. epist. 71, 6; vgl. de civ. dei 10, 10. – 3) üben, ausüben, wirken, iustitiam, Lact. 6, 12, 38; 6, 13, 4; 6, 24, 4: scelus, verüben, Vulg. Levit. 20, 12 u.a.: miracula, Ambros. in Luc. 4. § 47: salutem domino, bereiten, Interpr. Iren. 3, 21, 8.
ŏpĕror, (11) ātus sum, ārī (opus), ¶ 1 intr., travailler, sʼoccuper à [avec dat.] : reipublicæ Liv. 4, 60, 2, se consacrer aux affaires publiques, cf. Virg. En. 3, 136 || scholæ operatus Quint. 10, 3, 13, adonné à lʼécole, fréquentant lʼécole ; operatus in aliqua re Hor. Ep. 1, 2, 29, occupé à qqch. || [en part.] avec sacris ou sans sacris, faire un sacrifice : Liv. 1, 31, 8 ; Tac. Ann. 2, 14 || avoir de lʼeffet, être efficace : Lampr. Comm. 17 ¶ 2 tr., travailler : [terram, la terre] Hier. Ep. 129, 2 || pratiquer, exercer : Lact. Inst. 6, 12, 38 || produire, effectuer : Aug. Ep. 71, 6 ; Ambr. Luc. 4, 47.
➳ operatus sens pass. : Lact. Inst. 7, 27, 4 ; Tert. Præscr. 29.
- 1. bezig zijn (met), werken (aan), uitvoeren (abs.; m. dat.; in m. abl.) [studiis; capillis ornandis; rei publicae voor de staat werken; malis verwikkeld zijn in; in cute curanda]; — subst. operantēs, ium m (Tac.) schansgravers;
- 2. (relig. t.t.) (a) dienen, offeren [deo; in arvis]; (b) een godsdienstige handeling verrichten (m. dat.) [sacris; superstitionibus bijgelovige praktijken].
operor , aris, ari. d. (opera.)
作工。用功。祭。— liberalibus studiis 攻六兿之書。— auditioni in scholis 下學舘。— arvis 耕地。— divis 祭獻神。
Suggest a Translation
See an image
作工。用功。祭。— liberalibus studiis 攻六兿之書。— auditioni in scholis 下學舘。— arvis 耕地。— divis 祭獻神。
Suggest a Translation
See an image
operor ātus, ārī, dep.
- opus, to work, labor, toil, take pains, be busied, devote oneself: in cute curandā, H.: rei p., L.: Conubiis arvisque novis, V.: studio operatus inhaesi, engrossed, O.—Of religious observances, to perform, attend, offer: iustis operata sacris, H.: superstitionibus, L.: matutinis festa lucernis, Iu.—To serve, do honor, render sacrifice: Cereri laetis operatus in herbis, V.: tibi operata resolvimus ora, devoted to thee, O.